كان غاضب وبشده قالت ليلى
-دى الحقيقه كاملة يا اسر
-كان لازم تقوليلى.. اى شخص غريب يقابلك لازم تقوليلى
-شايفنى لحقت
سكت اسر كانت ليلى تنظر إليه لقيته بيمشي
-اسر، رايح فين
بيمشي بتعقد وهى مضايقه كانت نسرين بتشرب سيجاره بتسمع صوت بطفى السيجاره فورا وبتفتح الشباك
-نسرين
دخل اسر نظرت له بقلق قالت- ف اى يا اسر
-نا مش حظرتك..مش حظرتك تعملى ار حركه غبيه نخلينى ادمرك
-نا معملتش حاجه
-والصور الى نزلت
-صور اى
حط تليفون ف وشها قال-الصور دى. انتى وراها
-مش دى ليلى. وده….!!!
-ردى علياااا انتى ورا الصوره دى
-لا يا اسر مش انا… مشاءالله عصام طلعت علاقته بحـ,ـريم عيلتك كتير مراتك كم
مسكها من شعرها صرخت قال- اتكلمى كلمه كمان عليها ونا اندمك
-اوعى، سيبنى يا اسر
-خلينا نقفل لحد هنا..انتى طالق
نظرت له بصدمه قال اسر
-لمى حاجتك، ورقتك هتوصلك ع بيت سيادة الوزير
-طلقتنى يا اسر، بتنهى كل حاجه بالبساطه دى
-مكنش ف حاجه عشان انهيها.. محدش قالك تبنى اوهام ع باطل..نا عمرى ما تخليتنى معاكى يا نسرين….
قرب منها قال- اعرفى، رقبتك تحت ايدى..سواء انتى ولا ابوكى
سابها بضيق ومشي قالت نسرين
-هتندم سمعتنى..افتكر. كلامى ده كويس
-ابقى هوى الاوضه، ريحة السجاير شمتها قبل ما ادخل
نظرت له بشده سابها بقرف ومشي وهى تشتعل
بتكون ليلى قاعده ف الاوضه دخل أسر قرب منها قالت ليلى
-انتت روحتلها لى
-طلقتها
بصتله بشده قالت- يعنى خلاص
-مش كفايه لحد هنا يا ليلى؟!
-هى الى نزلت الصور؟!!!
-قالتلى ان مش هي
-وانت عرفت منين انها صادقه
-عارف يا ليلى، نسرين مكدبتش…ملهاش علاقه بالصور
اضايقت قالت
-بتثق فيها اووى
-ليلى نا مش طايق نفسيي
-عشان طلقتها
قال بغضب- هو ف اييييه
نظرت له من حدته وصوته المرتفع بتمشي وتسيبه
كانت نيره فى الاوضه لوحدها بيرن تليفونها ردت
-الو
-فكرتى
بتتصدم لما تسمع صوته قالت- بتعمل اى يعصام، عايز تعملى مصيبه وخلاص
-كلامنا دلوقتى بقا مصيبه
-اتعودت اكون متساهله معاك
-اتعودت مشفش الخوف منى يا نيره، ولا اسر خليكى تكرهيني
-الى حصل خلانى خايفه من غبائئ
-قولتلك مش انا، مش انااااا… عملت كى حاجه بأبدى واتقدمتلك بس اسر رفض وده الطبيعى
بدمع عينها قالت- وانت متصل لى
-يعنى اى متصل ليه
-طالما اسر.
قال لا يبقى لا
-يعنى مش هتيجى معايا
-مستحيل أعمل كده
نزلت دموعها قالت- مش هتوصل بيا انى الى أخويا بطريقه دى… هو اتحمل كتير
-ده اخر كلام عندك
-ا..اه
سرعان ما اقفل الخط وبيكون اعلان لانتهاء الامر، بتعيط نيره وبتترمى على سريرها
-اتصل تانى ارجوك…مستحيل تخلص هنا… بابا….لو كنت موجود مكنش زمانى هنا
فى اليوم التانى بتكون ليلى فى مكتبها جنب مليان وحاطه قماش عليه وبتلفه
طرق الباب دخلت روز- ليلى ف حد جالك
-مبن
دخلت ريم قالت- الواطيه الى مبتسألش
ابتسمت ليلى من رؤيتها ح\ضنو بعضهم قالت
-عرفتى المكان
-اكيد عشان لما اتعين معاكى
ابتسمت روز قالت- استضفيها بقا يا ليلى
مشيت وسابتهم قالت ليلى-تشربى اى
-هوت شوكليت
راحت كلمت الكافيه وطلبتلها الى هى عايزاه
قالت ريم-عامله اى ف شغلك
-الحمدلله، زى منتى شايفه
رجعت تثبت القماش على المجسم قالت ريم
-روحتلك الشقه ملقتكيش..
عرفت انكو رجعتو
عرفت قصدها كملت الى بتعمله
قالت ريم- انتى حاليا مع جوزك..اسر
-اه
-مالك بتقوليه كده لى..مش فرحانه
-معرفش يا ريم
-عشان متجوز يعنى، أنا بس مستغربه رجوعك ودموع يوم اما شوفتى صور خطوبته بس…
سكتت لما حسيت انها عكيت قالت
-اتمنى تكونى مستريحه معاه
–هاتى بس الدبابيس الى هناك دى
راحت جبتلها وبصتلها شويه
قالت ليلى- عرفت انه كان مضطر
-مضطر ازاى
-مكتش بايده يتجوز واما الفرصه جت رجعلى اعتذرلى كتير
-نتى بتحبيه
-مقدرش اتخيل نفسي من غيره
لاحظت دمع ف عين
ليلى استغربت قالت
-طب ف اى
-مش عارفه..مش عارفه انا فرحانه ولا مالى..كنت بيكى بليل عليه..واما رجعت مبقتش اعيط بس..ف حاجه مبقتش فيا
-ليلى، محتاجه تعقدى مع نفسك..بس نا شايفه انك بتحبيه ومحتجالو
بصتلها ليل. طرق الباب دخلت العامله وحطيت المشروب قالت ريم
-التوت شوكليت وصل
كان أسر بيسوق عربيته رن تليفونه رد
-عايز اقابلك
كان ذلك عصام قال-نا مش قولتلك النهايه
-مش ع نيره
-امال ع اى
-الصور الى نزلت لمراتك..نا الى خدتها
توقف اسر للحظه والغضب ملأه
قال عصام-قابلنى ف النايت
غير مسار طريقع وراح للعنوان بيوصل للناايت كلاب
قرب راجل منه حط اسر ايده على المسد.س الى جوه الحزام
قال الراجل- عصام باشا ف الاوضه
بيمشي ويدخل الاوضه يلاقيه قاعد
قال عصام- بحسبك مش هتيجى
بيقرب اسر منه وبيمسكه جامد قال عصام