رياض اخد التليفون كلم محمود وكلم المحامى واتفق معاهم على اللى هيعملوه
وفضل رياض باقى اليوم قاعد مع ولاده فى الهوا قدام الشالية على ما اميرة خلصت عمايل الغدا وطلبت منهم يدخلوأ عشان يتغدوا ، وكان رياض بيحاول انه دايما يتكلم مع اميرة فى اى حاجة وكان كل شوية يطلب منها تساعده فى انه يعمل حاجة لمجرد انها تبقى قريبة منه ، واميرة كانت فاهمة ده ، لكن حاولت انها تتعامل عادى علشان مايرجعش يتعب تانى
عند شهيرة جالها تليفون من رياض ان محمود والمحامى هيبقوا عندها على الساعة خمسة بعد الضهر
وفعلا وصلوا عندها ومحمود طلع دفتر
الشيكات ومضى لها على شيك بخمسة مليون جنية وقدمهولها ، وهى كمان مضت على عقود بيع الفيلا واتفقوا انهم يتقابلوا تانى يوم الصبح فى الشهر العقارى عشان يسجلوها
وبعد مامحمود والمحامى خرجوا من الشهر العقارى تانى يوم كلم رياض طمنه ان كل شئ تمام
رياض كلم شهيرة وطلب منها انها تروحله الساحل ، ولما سألته عن السبب قاللها لما تيجى هتعرفى
لما شهيرة وصلت الشالية لقت رياض قاعد قدام الشالية زى المرة اللى فاتت فسلمت عليه وقعدت معاه وقالتله : خير يارياض ، ايه اللى خلاك تطلبنى اجيلك ، وبرضة مقعدنى برة
رياض :
ما انتى عارفة ، اميرة مش حابة انك تدخلى اى مكان يخصها
شهيرة باعتراض : ياسلااام ، واشمعنى بقى كانت عاوزة تيجى تقعد عندى
رياض وعلى وشه علاما\ت الاستغراب : عندك فين
شهيرة : عندى فى الفيلا ، مش قالت كده قدامك اخر مرة
رياض : بس انتى بعتى الفيلا
شهيرة بعدم فهم : بيع صورى ، مانت عارف
رياض : مين اللى قال انه صورى ، انتى بعتى ومحمود اشترى
شهيرة بتوجس : هو فى ايه يارياض بالظبط
رياض :
فيه ان البيع مش صورى ياشهيرة ، البيع نهائى ، والفيلا خلاص مابقتش بتاعتك ولازم تخليها فى ظرف تلات ايام
شهيرة : ايه الكلام الفارغ اللى بتقوله ده ، انا مش فاهمة حاجة
رياض : الموضوع ابسط من البساطة ، انتى بعتى الفيلا لمحمود ومحمود باعها لاميرة
شهيرة بعدم فهم : وهو لما تبقى باسم اميرة مش هيتحجز عليها
رياض : وايه اللى هيخلى الفيلا يتحجز عليها ، هو انتى صدقتى الكلام اللى محمود وسلمى قالوهولك واللا ايه
شهيرة بصدمة :
يعنى ايه ، كنتوا بتلعبوا عليا عشان تاخدوا الفيلا منى ، طب هتستفيدوا ايه ، مانا معايا شيك بتمنها ومحمود ماضى عليه
رياض ضحك اوى وقالها : الشيك اللى معاكى مش ممضى
شهيرة بغض/ب : محمود ماضى على الشيك قدامى
رياض : وانا بقولك الشيك ماعليهوش امضا
شهيرة بتصميم فتحت شنطتها وطلعت محفظتها وخرجت منها الشيك وبصت فيه وفجأة برقت عيونها بصدمة وقالت بذهول : انا مش فاهمة حاجة ، ازاى ، ده ماضى قدامى ، الامضا اختفت ازاى
رياض بهدوء :
لان الامضا كانت بقلم من الاقلام السحرية اللى الكتابة بتاعتها بتختفى بعد مرور ٢٤ ساعة
سهيرة بغض/ب : بقى هى دى اخرتها يارياض ، بتنصب عليا وتاخد منى الفيلا ، بقى هو ده الشرف والامانة اللى بتدعيهم
رياض بتحذير : اقعدى ياشهيرة واسمعى الكلمتين اللى هقولهملك من غير دوشة كتير
شهيرة باستغراب : انت عاوز تقول ايه تانى
رياض :
انا بعترف انك عرفتى تضحكى عليا ، مثلتى عليا فى الاول انك نسخة تانية من اميرة عشان تلفتى انتباهى ليكى ، كنتى بتلبسى زيها وتستعملى برفانها ، حتى كنتى بتتعمدى تتكلمى معايا بطريقتها ، وشوية شوية اول مارجلى جت فى الخاية ، عرفتى تسحبينى من بيتى ومراتى وولادى ، وخلتينى زى الاهبل اطلبك للجواز ، واقدملك تنازل ورا التانى ، وانتى تطلبى مقابل ورا التانى ، واول ما لاقيتينى ابتديت افوق و اخد بالى من الخاية اللى رجلى جت فيها ابتديتى تهددينى انك تعرفى اميرة بجوازنا ، بدل ما\تبقى ممنونة لاميرة انها وقفت جنبك وساعدتك انك تلاقى شغل بمرتب كويس يأمنك
ويأمن بنتك ، غيرتى منها وحقدتى عليها ، وقررتى انك اولى منها باللى هى فيه حتى جوزها
شهيرة بسخ.رية : فانا بقى سقيتك حاجة اصفرا فى كوباية احمرا ، واللا خط.فتك واتجوزتك بالاكراه
انت ناسى ان انت اللى كنت هتمو*ت على جوازك منى
رياض بخجل من نفسه : انا عندى الشجاعة الكافية انى اعترف ان دى كانت غلطة عمرى ولازم اصلحها
شهيرة بتوجس : وهتصلحها ازاى بقى
رياض بصلها وقاللها : انتى طالق ياشهيرة
شهيرة بغض/ب :
ااه يانصاب يا قليل الذمة ، بقى تحتال عليا وتاخد الفيلا وبعد كده تطلقنى ، انا مش هسيبك ، ده انا هفضحك فى كل حتة
رياض بحزم : اهدى كده واسمعى اللى هقوله عشان مصلحتك احسنلك
شهيرة بغيظ : مصلحتى ايه بعد اللى عملته ان شاء الله
رياض :
انتى ناسية المؤخر بتاعك ، النص مليون ، انا هدفعهولك ، ده لانه شرع الله ، وهسيبلك كمان العربية ، لانها كانت تعتبر المهر بتاعك
وعشان خاطر چودى ولانى عاهدت ربنا ان البنت دى تبقى فى رعايتى ، فانا واميرة قررنا اننا هنتكفل بمصاريف دراستها لحد ما\تتخرج ان شاء الله ان ربنا ادانا العمر لده ، لكن غير كده انتى مالكيش حاجة عندى ياشهيرة
ولازم كمان تعرفى حاجة مهمة ، انى يمكن ماكنتش عملت معاكى كده لو ماكنتيش جيتى جرى تطلبى منى الطلاق لما سمعتى الكلام اللى محمود قالهولك
شهيرة سكتت وهى متنرفزة جدا مش عارفة ترد عليه
فرياض رجع قاللها : المأذون على وصول … قلتى ايه
شهيرة بامتعاض : ده انت مرتب كل حاجة بقى انت والكونتيسة بتاعتك
رياض بغض/ب مكبوت : اخرسى ، واوعاكى تجيبى سيرتها بنص كلمة
شهيرة بغض/ب : يعنى تخرب بيتى واسكت كمان
رياض بحزم : انتى لما جيتى اخر مرة كنتى جاية تطلبى الطلاق وادينى طلقتك .. خلصت
شهيرة بنرفزة : بعد ماضحكتوا عليا واخدتوا منى الفيلا
الفيلا دى كانت بفلوس بيت ابويا وعمى اللى رهنتوا ، وعشان كده كان لازم الحق يرجع لصحابه
شهيرة بسخ.رية :
وانت فجأة بقى كده ضميرك صحى ، مش كده
رياض : مالكيش فيه