التفتا فوجودوا امامهم شقيقهم خالد
خديجة:خالد …. جاى ليه ياخالد
خالد :جاى اهئنى اخواتى بفرح ولادهم ولا مش من حقى
فكرى:حقك اه صحيح ماانت تعرف الحق كويس
خالد بخجل:انا عارف ان ليك كل الحق فى اى حاجة تعملها بس ربنا عالم ندمى انى اكلت حقكم زمان عمل فيا ايه
فكرى:دلوقتى عرفت ربنا بعد مامشيت ورا شيطانك اللى غواك وخلاك تاكل حق اخواتك
خديجة:انت عايز ايه ياخالد
خالد عايزكم تسامحونى ونرجع اخوات زى زمان
اعطاهم اوراق:ده حقكم ورثكم فى ابويا اللى يرحمه بس بسعر النهاردة عشان يبقى كده خلصت ذمتى اودام ربنا واودمكم
فكرى باندهاش :معقول بعد السنين دى ياخالد ناوى
على ايه
خالد:ناوى اروح اسلم على ابن اختى وبنت اخويا واباركلهم واشار الى ادهم ونور
هاا ممكن
فكرى وخديجة:طبعا ممكن
كان ادهم ونور يتحدثون ويضحكون وهو ممسك بيدها حتى جاء صوت من خلفه
مبروك ياادهم باشا
التف ادهم لمصدر الصوت وجده مروان نظر اليه قليلا ثم وقف امامه
ادهم:اهلا نعم جاى ليه
مروان:معقول دى مقابلة تقابلنى بيها بعد غياب سنين توتو مكنش العشم
ادهم:شوف يامروان وجودك هنا مش مرغوب فيه وياتتفضل بالذوق يااخلى الرجالة اللى هناك دول يخرجوك بالعافية واشارالى مجموعة رجال اقوياء يقفون على باب القاعة
مروان:ايه للدرجة خايف منى
هههههه
ادهم:ههههه وانا برضه اخاف من حشرة زيك دول بس لو حد فكر يضايقنى يفسحوه تحب تجرب
مروان:بلاش تلعب معايا ياادهم عشان انت هتكون خسران
ادهم:هههههه خسران خلاص الدور عليك تخسر يامروان وبكره تشوف
مروان بغضب:انا بحذرك القرية اللى انت بتعملها دى انساها عشان متتعبش
ادهم:خوفتنى ياشيخ روح روح ياشاطر ابعد بعيد
نظر مروان الى نور التى تستمع الى حديثهم ولا تتكلم
مش معقول زوقك حلو اوى اوى بس بصراحة احلى من نانسى
ادهم:تتفضل دلوقتى بره ومن سكات بدل ماتخرج على نقالة
مروان بغضب:ماشى ياادهم ماشى بس متبقاش تزعل مين اللى هيجرى
ادهم:ابقى اعمل انت حسابك لانى ناوى اخلص تار قديم اوى وهخلصه يامروان الحلقة الرابعة عشر صدام من جديد
مر حفل الزفاف للنهاية بهدوء واستعدوا للذهاب لبيتهم الجديد الذى اعده ادهم باجمل ما يكون ودعوا اهلهم وانطلقوا الى بيتهم الجديد صعدوا الى شقتهم وهو يحملها بين يديه
ادهم:نورتى بيتك ياحبيبتى
نور:منور بيك انت
اغلق ادهم الباب خلفه وهو ينظر اليها اما هى بدات ترتعش بداخلها خوفا من نظراته اقترب منه وامسك بكتفيها :نور انا فرحان اوى اننا خلاص بيقينا مع بعض ولا ايه
نور:وانا كمان ياادهم
ادهم:وانتى كمان ايه
نوربخجل:مبسوطة انى معاك
اقترب منها اكثروامسك يدها يقبلها وجد يدها ترتعش ابتسم :ايه مالك خايفة ليه احنا بقينا اتفاق وانا مش مش هرجع فيه
لحد ماانتى بنفسك تحبى تلغيه
نور:بصراحة كنت خايفة ترجع فى كلامك
ادهم:لالا انا قلت كلمة وانا ادها بس برضه ليا حقوق عليكى
نور:حقوق ايه
اقترب منها اكثرووقبل شفتيها بحب تاهت معه فى عالم اخر تركها وهو ينظر لها :زى كده ممكن بقى نغير هدومنا عشان انا ميت من الجوع بصراحة
ابتسمت له:حاضر هغير واجى
ادهم:متتاخريش عليا
نور:حاضر
ذهبت لغرفة اخرى وبدلت ملابسها خرجت ذهبت للمطبخ اعدت لهما طعام شعرت بذراعيه تضمها من خصرها
خضتنى ياادهم
ادهم:ههههه لا اتعودى على كده بقى
نور:طيب يلا مش انت جعان
خرجوا سويا وضعوا الطعام وتناوله سويا وهو يخطف نظراته اليها بين حين واخر
انتهت نور من طعامها :انا كده الحمد لله
ادهم:وانا كمان تمام اوى كده تعالى بقى نتفرج
على التلفزيون
جلسا سويا يضمها بذراعيه وهى تشعر بدفه وحنانه عليها حتى نامت على كتفه دون ان تشعر بنفسها
احس ادهم بثقل راسها:نور … نور انتى نمتى
وجدها نائمة فحملها واتجه الى غرفة نومها الذى اعدها لها خصيصا وضعها على السريرواحكم غطاءها وظل بجوارها للحظات ينظر اليها ثم تركها ورحل لغرفته لينام هو الاخر
صباح اليوم التالى قامت نور مفزوعة على صوت جرس الباب وجدت نفسها على السرير
سمعت صوت ادهم يتحدث مع خديجة:حبيبى صباح الهنا ياعريس
ادهم:صباح الخير ياست الكل ادخلى
خديجة:لالا ادخل فين خد الفطار وصحى نور وافطروا سوا يلا
واشارت الى خادمتها:دخلى الاكل يافاطمة
ادهم:طيب ادخلى اصحى نور ونفطر سوا
خديجة:بذمتك مش عايز تزحلقنى يلا يلا صحى نور وفطرها وغذيها كويس
ادهم:حاضر ياستى
تركته ورحلت وذهب هو الى غرفة نور وجدها تفتح الباب وتخرج من الغرفة وهى ترتدى بيجامة قصيرة نوعا وشعرها الاسود ينسدل خلفها وبمكياج بسيط
ادهم:لالا انا مش هقدر على كده
يجرالى حاجة وتبقى انتى السبب
نور بدهشة:ليه هو انا عملت ايه
امسك بيدها:كل ده ومعملتيش حاجة تجننى يانور
ضحكت نور بشدة:حرام عليك خضتنى قلت حصل حاجة
ادهم:كل ده ومحصلش يلا يلا على الفطار بدل مااتهور عليكى وتزعلى منى
نور بدلال :مقدرش ازعل منك
ادهم:ياهووو نور كده حرام عليكى انا جعت يلا
مر حوالى اسبوع وهى يتمتعون بايامهم سويا كانوا يقضوا اكثره خارج البيت ولا يعودون الا متاخرا
وفى يوم عند عودتهم صعدت نور قبل ادهم وجدت داليا زوجة عمر تقف على باب شقتها
نور:ازيك يادولى اخبارك ايه
داليا:ايه دولى دى بلعب معاكى ولا ايه ماتحترمى نفسك
نور:احترم نفسى انا مغلطتش فيكى على العموم انا اسفة
داليا:اه طبعا لازم تتاسفى انا عارفة جيبنك منين
نور:لا بقى عيب عليكى انا معملتش فيكى حاجة عشان ده كله
خرج عمرعلى صوتهم شجارهم:ايه فى ايه
داليا:مفيش ياحبيبى بس يظهر بنت خالك اعصابها تعبانة وجايا تخرجوا عليا
نور:انا انا
معملتش حاجة باين انتى اللى اعصابك تعبانة
اشتد الشجار بينهم وصعد الجميع على صوتهم
ادهم:ايه فى ايه
عمر:مش عارف حاجة ومش فاهم بيتخانقوا ليه
داليا سريعا:يرضيكم تشتمنى وتشخط فيا عشان بقولها اتاخرتى ليه
نور بغضب:ابدا والله دى كذابة
داليا:شوفتوا كلامها عرفتوا بقى مين اللى غلطان
نور:حرام عليكى انتى ايه
ادهم:نور كفاية كده ادخلى شقتك كفاية كده
نظرت له بغضب ودخلت شقتها ولم تتحدث بكلمة واحدة
نظر اليها حتى غابت عنه والتف الى داليا:على فكرة عيب تعملوا كده المفروض ان انتوا اخوات
داليا بحزن مصطنع:يعنى انا غلطت ياادهم عشان بطمن عليها
عمر:خلاص ياداليا ادخلى جوه وانت ياادهم روح شوف مراتك
ادهم:تصبحوا على خير
دخل الى شقته لم يجد نور فى الصالة وقف امام غرفتها
نور يانور
نور:افندم فى ايه
ادهم:افتحى الباب نتكلم
نور:لا معلش انا تعبانة وعايزة انام
ادهم:نتكلم وبعدين نامى
نور:لا انا اسفة مش عايزة اتكلم عشان تبقى تشخط فيا كويس اودمهاوتنصرها عليا
ادهم:انتى مجنونة هى ضرتك عشان انصرها عليكى افتحى بقى وتعالى نتعشى
نور:لا شكرا اتعشى لوحدك تصبح على خير
ادهم:براحتك يانور براحتك اوى بس اعملى حسابك من بكره هتنامى فى اوضتنا ماانا مش متجوز عشان تنامى فى اوضة لوحدك
نور:ده بعينك بينا اتفاق ولازم تنفذه
ادهم:بقى كده ماشى يانور يانا
يانتى وبرضه هتنامى فى اوضتى وعلى سريرى
نور:ابقى قابلنى يا باشمهندس
ادهم:ماشى يانور انتى اللى بداتى
نامت نور بعد معاناة مع النوم وماان اغمضت عينها حتى شعرت بشئ غريب فى الغرفة فتحت عينها لم تجد شئ ولكنها احست بشئ يتحرك فى الغرفة
نور:ادهم انت هنا بلاش الحركات دى
لم تجد رد ولكنها وجدت حركة خلف الستار حتى صر\خت بشدة وظلت تبكى
استيقظ ادهم على صوتها قام سريعا دق بابها بع\نف
نور افتحى نور فى ايه
ظلت تبكى وتصر\خ:مش عارفة شكله فار
ادهم:طيب افتحى
كانت خائفة ان تتحرك ولكنها اتجهت الى الباب
وفتحته لادهم
ادهم:ايه فى ايه
نور:مش عارفة فار ولا قطة
ادهم:طيب اخرجى انتى واقفلى الباب
بعد قليل خرج ادهم يضحك عليها:ده فار ياقطة خفتى منه
نور:اه انا بخاف منهم
ادهم:بس دخل ازاى
نور:اكيد من الشباك انا فتحاه وانا نايمة
ادهم:نعم شباك ايه اللى مفتوح ازاى يعنى ايه مفيش مخ افرضى حد شافك وانتى نايمة بالمنظر ده يبقى ايه الحل
واشار الى قميص قصير ترتديه
نور:اعمل ايه الجو حر ومفيش ولا تكييف فى الاوضة
ادهم:يبقى تتفضلى تنامى فى اوضتنا يامدام نور مش تنامى فى اوضة وجوزك فى اوضة حتى لو مفيش
بينا حاجة ميمنعش ننام فى اوضة واحدة
نور:لا ياادهم مش هنام معاك فى اوضة واحدة متفقناش على كده
ادهم:يوووه اتفاق ايه وبتاع ايه انتى زودتيها اوى خلاص بقى كل ده ولسه متاكدة انى بحبك وعايزك\
نور:لا مش متاكدة ممكن بقى تسيبنى انام عشان ورايا شغل الصبح
ادهم:ماشى يانور ماشى براحتك بس خدى بالك انتى كده بتعصى ربنا وحرمانى من حقى
نور:ده اتفاق
ادهم:لا طاعة لمخلوق فى معصية الخالق يانور …..
تصبحى على خير
ذهب كل منهم الى غرفته وظلت هى تفكر فى حديثه فهل هى تحرمه حقا من حقه الشرعى وهل هى بذلك تعصى الله ظلت تفكر حتى انهكها النوم على الكنبة فى غرفة الاستقبال لانها لم تستطع النوم من غرفتها من شدة الحر
استقيظ ادهم على صوت اذان الفجر قام من سريره توضا وصلى حاول ان ينام لكنه فضل الذهاب لغرفتها يطمئن عليها لم يجدها على سريرها فكر للحظة ان تكون خرجت من البيت ولكنه وجدها امامه
نائمة على الكنبة نادى عليها بصوت هادى:نور يانور قومى على السرير
ظلت نائمة وبدات تتحرك حتى انكشف غطاءها عنها ظل ينظر اليها للحظات حتى قام بحملها ووضعها فى سريره ونام بجوارها لاول مرة منذ زواجهم
استيقظت نور صباحا وجدت نفسها على سرير ادهم وهو يخرج من حمامه بجسده العارى وهو يجفف شعره بمنشفة
ادهم:صباح الخير
نور:صباح النورهو انا جيت هنا ازاى
تجاهلها ادهم وهو يرتدى ملابسه:ابدا حضرتك كنتى نايمة فى الصالة تحت التكييف ولا كان ليكى اوضة تانية تنامى فيها
نور:اعمل ايه الجو كان حر
ادهم:يبقى تيجى فى اوضتك وعلى سريرك يانور مش تنامى فى الصالة
واكمل بغضب:الوضع ده ميرضيش ربنا سمعتينى
نور:ادهم انت
كنت موافق من الاول
ادهم:على ايه انى افضل فى اوضة وانتى فى اوضة احنا بقالنا اسبوعين متجوزين كل ده ماخدتيش عليا ولا مش بتحبينى ومش عاوزانى قوليلى عشان ابقى عارف
نور:ادهم فى ايه
ادهم:
اسالى نفسك فى ايه فى غيرى فى حياتك وكنتى بتضحكى عليا ولا ايه عايز افهم
نور:ادهم ماكذبتش عليك لو كان فى حد كنت هقولك
ادهم:ده كلام ميدخلش دماغى اللى اعرفه لو كنتى بتحبينى مكنتيش تفضلى كده منعانى منك
نور:ادهم حرام عليك ليه بتقول كده
ادهم:عشان ده ملوش غير معنى واحد انك خايفة اقرب منك لينكشف سرك
صفعته على وجهه وهى تبكى:انا اشرف من اى واحدة انت كنت تعرفهم واى واحدة كنت كل يوم فى ح*ضنها
امسك بيدها بغضب:انتى بتمدى ايدك عليا يانور ليه اللى كنت بعرفهم كانوا وضعين عارفهم لانك انتى انا اتخدعت فيكى ازاى
معرفش تقدرى تقوليلى لحد دلوقتى مش موافقة انى المسك ليه عارفة ليه لان وراكى سر مخبياه وخايفة انى اكشفه وانا على العموم مش هحب انى اقرب منك وعلاقتنا من هنا ورايح هتفضل كده لحد….. نور:نورلحد ايه
ادهم بجدية:لحد مانتطلق
نور:كويس جدا ممكن من دلوقتى تطلقنى وتخلصنى
ادهم:اه عشان اسيبك لحبيب القلب مش كده
نور:ملكش حاجة عندى مش هنتطلق يبقى كل واحد حر فى حياته الحلقة الخامسة عشر جرح الحبيب
تحولت حياتهم من سعادة وفرحة الى عند وكبرياء من الطرفين نور جرحها من ادهم كان كبيرا حينما يتهما فى شرفها ام ادهم كان يشعر انها خدعته ويشعر ان هناك شخص اخر فى حياتها خصوصا بعد الصور الذى ارسلها له يوسف تجمع نور بشخص يدعى احمد ومن خلف الصور كلمات من نور لاحمد تظهر حبها له ولذلك ترفض ان يقترب منها ظلت حياتهم على هذا المنوال طوال شهر كامل يخرج صباحا ولا يعود الى البيت الا فى وقت متاخر من الصباح وحينما يعود لا يراها يجدها نائمة فى سريرها وسط اوراقها احيانا كثيرة يشتاق اليها ان يظل بجوارها لكنه يتراجع فى اخر
لحظة
كانوا يوما فى عملهم كالمعتاد وهو فى مكتبه ينظر الى الجميع من خلال الزجاج العازل كان يراقبها جيدا على امل ان تخطئ او يحدث منها اى شئ يوكد له انها على علاقة بشخص اخر كانت نور حزينة اصبحت كالوردة الذابلة الا عندما رات شخص افتقدته منذ زمن طويل انه احمد ابن خالتها وزميلها
احمد :وحشتينى يابنت الايه
نور:انت كمان وحشتنى اوى يا احمد محتاجلك اوى
احمد :ايه ده فى عروسة وشها دبلان كده
نوربتهكم:ههههه عروسة
احمد :ايه ده بقى هو جوزك مقصر معاكى ولا ايه قوليلى اروح اجيبه من قفاه
نور:اتلم احسنلك تجيب
مين
احمد:الله اكبر ده احنا بنخاف عليه اهوو نفسى اعرف مين الجبار ده اللى قدر على قلبك ياقمر
نور:للاسف يااحمد يظهرانى غلطت فى اختيارى
احمد:ليه يانور مش حبيته ووقفتى عليه يبقى ليه وانا عرفك كويس بتدرسى كل حاجة بالملى
نور:المرة دى مفكرتش ولا حسبت حاجة
احمد:يبقى حبيبته صح صح اهوو اعترفى
نور:وغلطت انى مشيت وراء قلبى
احمد:امممم طيب ماتعرفينى عليه
نور:اكيد هيحصل بس طمنى انت عليك اخبارك ايه وازى هند وحشتنى اوى هتتجوزوا امتى
احمد:الحمد لله مطلعة عينى يانور
نور:ههههه ليه بس كده دى بتحبك يا ولا
احمد:اه بس دماغها
النشفة عاملة زيك بالظبط
نور:هههه تربيتى
احمد:اسم الله على التربية الفاشلة
نور:همد ايدى عليك
احمد:ايه ده تمدى ايدك على مين اتهبلتى انتى ولا ايه ده انااا هثبتك
نور:ياشيخ روح وانت بوء على الفاضى
كان مزاحهم بالايدى كل هذا وادهم يراقبهم وقد تاكد انه الشخص الذى ترتبط به وراه فى صورهم
زاد مزاحهم وهو يشعر بنيران تنهش فى عقله وقلبه وجسده وهو يراقب تصرفتهم حتى وجد اكرم يدخل عليهم
اكرم:حبيبى حبيبى انت فين يامعلم
عانقه احمد:موجود ياباشا مع انك باشا على الفاضى
اكرم:عمرك لسانك اطول منك فينك يابنى مختفى ليه
احمد:لهو انا زيك فاضى مفيش ورايا طب انت فاشل انا اعمل زيك ليه
اكرم لنور:نفسى اعرف متحملة غتته ده ازاى
نور:اعمل ايه قدرى فى الدنيا متعرفش تاخده وتجيب طبق بلاستيك
امسك اكرم بوجه احمد يحركه يمينا ويسارا:ده
يدوب طشت معفن ومخروم
احمد:مالك ياامور منك ليها اض*ربكم انا ولا ايه
امسك بخد نور:انتى عايزة تبعينى ماشى ماشى تربيتى مطمرتش فيكى
نور:اى اى عيب بقى هضر*بك
دخل ادهم الغرفة فجاة وجد احمد يمسك بخد نورصرخ فيها:نور
اكرم:اهلا اهلا ادهم باشا
اعرفك يااحمد باشمهندس ادهم صاحب الشركة وجوز نور
احمد البرنس بتاعنا وقباض الارواح وكل حاجة وابن خالة نور
احمد:اهلا ياباشمهندس كان نفسى اشوفك من زمان
ادهم:باستهزاء :اه اهلا
شعر احمد بالاحراج من تصرف ادهم
ادهم:نور تعالى عايزك