فهد الصعيد والهاربة المجنونة القسم ال1 بقلم ندى المزين
كانت دنيا نائمه على كنبه كبيره من الخشب مده طويله فبدأت دنيا تفوق بألم شديد فى رأسها فوضعت دنيا اديها على رأسها بوجع وكانت تتحدث بغيظ وهيا مزالت مغمضه عنيها… فقالت بألم = أاااااه يا راسى اللى اتفشفشت يانى أاااه….منك لله يا ابن الور*مه أاااه يا راسى أااااه…..أاااااه اشوف فيك يوم اسود مشجر يا بعيد إلااااهى يارب تنضحك جموسه هبله و مجنونه و عميه كمان يا بوز الاخص انت أاااااه .
كانت دنيا بتتكلم بألم و هيا مغمضه عينها وحطه اديها على رأسها بألم وهيا لا تعلم ان الخمس شباب دخلو عليها بعد ما لاحظو انها صحت و استمعو لكل اللى قالته عن فهد اللى كان يقف بغضب يشعلل فى اعينه و عز و ماهر بيحولو يكتمو ضحكتهم بالعافيه على كلام دنيا و منظر فهد فنظر لهم فهد بتحزير فسكتو بسرعه… فقترب فهد من دنيا وقال بحده = والله و انتى اد الحديد ده عاد. فتحت دنيا اعينها بألم وقالت = ادو و نص وتـ عاااااااااا.
صرخت دنيا بتفاجأ عندما فتحت اعينها و لقت الخمس شباب اممها مباشردآ و هم اد الحيط فقامت دنيا ووقفت على الكنبه بصدمه… وقالت بهبل = ايه ايه ايه…..الحرب بدأت من تانى ولا ايه…..هونتا ياعم الصعيد اثرت معايا فى حاجه لتجبلى اريبك كمان اللى اد الحيطه دول…بصو صلو على النبى والله انا بت هبله و عبيطه و مستاهلش انكم تتعبو نفسكم عشان واحده تافها زيي. كان الخمس شباب ينظرون لدنيا بصدمه لا توصف فكملت دنيا بشجاعه مزيفه = وبعدين اصلآ محدش يقدر فيكم يعملى حاجه…تعرفو ليه يا كبادشآ.
عز بسخريه = ليه ياختشى ان شاء الله . دنيا بعفويه = عشان يابا منك له انا واحده مش سهله و بلعب تيكوندو و مصرعه حره كمان…يعنى لو انا منكم…من الاحسن تخافه منى. ماهر بضحك = هههههههههه الحمدلله لقيت حد تانى اچن منى. سالم برفع حاجبيه = بس يا زفت…وبعدين احنا فعلآ بدأنا نخاف منك اهه…ولا مش باين علينا عاد؟ دنيا بتوجس = خااالص. نظر فهد لدنيا بغضب وقال = انزلى يا بنت المچانين ووطى حسك ده عاد…روشتينا
دنيا حطت اديها فى خسرها وقالت بحده = ليه عوزنى انزل ان شاء الله ياعم الصعيد…امم عشان تضرــ,,ـبونى او تمو*تونى او يمكن عشان تغتـ*ـصبونى….لااااااااا فوووقووو انا لحمى مر و نابى ازرق يابا منك له له له له له …ولو انتم اتلـ*ـين قتـ*ـله فنااااااا …..؟؟؟ عاصم برفع حاجب = انتى ايه ان شاء الله بجا. دنيا بتوجس = فناااا مؤمنه بالله وحده عز و چل….ووالله العظيم اكشف راسى و ادعى عليكم لحد مامو*ت لرب العالمين…يمكن ربنا يتقبل دعوادى و فى ثنيتها تتسخدو قرود قولو ان شاء الله….احم ممكن تيجو يمين شويه؟
سالم بتعجب = ليه؟ دنيا بتوتر = تعالو بس حابه يمين بالله عليكم يارب تبقو ظباط يا جدع. فهم فهد دنيا عوزه ايه فديق عيونه بخبــ,,ـث و شاور للشباب اللى فهموه بمكر و جم الخمس شباب على جنب فاول ما بعدو الشباب عن طريق دنيا تنهدت براحه و مره واحده نطت من فوق الكنبه و جرت على الخارج زى المجنونه وهيا بتصوخ والشباب ينظرون لها بدهشى فكانت منظر هربها يفطس من الضحك ولكن فجأه وقفت دنيا مكنها بصدمه عندما شافت ووووو…يتبع
فهم فهد دنيا عوزه ايه فديق عيونه بخبــ,,ـث و شاور للشباب اللى فهموه بمكر و جم الخمس شباب على جنب فاول ما بعدو الشباب عن طريق دنيا تنهدت براحه و مره واحده نطت من فوق الكنبه و جرت على الخارج زى المجنونه وهيا بتصوخ والشباب ينظرون لها بدهشى فكانت منظر هربها يفطس من الضحك ولكن فجأه وقفت دنيا مكنها بصدمه عندما شافت المرسال اللى كان جايب لها عريس الغفله واللى كان السبب فى اقناع ابوها بالعريس ده
فرفعت دنيا بسرعه الظوند على رأسها و رجعت للمكتب من تانى جرى قبل ما يلمحا ذلك الراجل وفى اللحظه دى كان فهد و الشباب كانو خرجين من المكتب ليشوفو تلك المجنونه و من غير اصد خبطط دنيا فى صدر فهد الصلب و كانت هتقع ولكن لحقها فهد بسرعه و مسكها من خسرها وهوا ينظر لاعينها بتعجب فابعدته دنيا بسرعه عنها و بسرعه دخلت للمكتب و هيا تنظر للخارج بقلق شديد فكان الكل ينظر لها باستغراب…
فقال عز باستغراب = مالك؟ دنيا بتوتر = لا رد فهد بسخريه ربع يديه وقال = مش كنتى عوزه تهربى…مهربتيش ليه عاد. دنيا بتوتر = هاا ماهو ماهو ماهووو… عاصم بسخريه = ايييييه القطه اكلت لسانك اياك…مش كنتى دلوقت بتدحدتى زى البربنت. ماهر بمزاح = لا حابت امر الاغتـ*ـصاب ده صوح يا حلوه. ربعت دنيا يديها بشجاعه وقالت = اولآ محدش فيكم انتم الخمسه يقدر يلمس شعرايا واحده منى…غير على جسدى…ثانيآ انااا رجعت لحاجه معينه مش راجه علشان الافكار الزبا*له اللى فى راسكم دى…ثالثآ انا عوزه الشنطه بتعتى و الكاب و الكمامه و النظاره بتوعى.
فهد بتعجب = و انتى لبسه الحاجات دى ليه اصلآ. دنيا بتوتر = مش عوزه حد معين هنا يشفنى فى البلد. عز برفع حاجب = تقصدى الراجل اللى لسه معدى فى الغيط ده. دنيا بارتباك = هاااا لالالا خالص…احم ممكن حاجاتى عشان عوزه امشى من هنا لو سمحتو. كان الكل باصص لها بشك فبتبص دنيا لتلقا شنطتها و حجتها محطوطين على المكتب فاخذت دنيا الشنطه و لبست الكاب و رفعت الظعبوط و لسه هتخرج من المكتب ولكن مسكها فهد باعتراض…
وقال بحده = استنى اهنه. شدت دنيا اديها من ايد فهد بضيق وقالت = ممكن حضرتك متمسكش ايدى تانى….كدا حرام. فهد بتفاجأ = احم اسف مقصدش عاد. نظر له ماهر و عز بصدمه فدى اول مره فهد العزيزه يعتزر لحد فقال سالم بتعجب = انتى ايه حكيتك وليه بتهربى من الراجل ده بالظبط. دنيا بضيق = وانتا مالك او بصحيح العباره و انتم مالكم اساسآ بيا…انا رجعت عشان اخد حاجاتى و اخدها لان اللى جواها مهم…و همشى من هنا و حالآ…ولو خيفين لاروح و اقول للبوليس على اللى حصل….فانا لا اسمع لا اروا لا اتكلم …..خلاص خلصنا.
فجأه ضحك فهد بسخريه و مسح انفه بطريقه رودنيه وقال = بصى يا حلوه…لو انتى مفكره انك بس ممكن تفكرى اننا ممكن نخاف من واحده زييك…فانسى بدل مطبق حديدك ده و اخليكى عمـ*ـيه و طر*شه و خر*صه…هممم اظن مخك الزنخ ده فهم كلامى زيين. دنيا بسخريه من كلام فهد = نينينيني….بقولك ايه ياعم الصعيد انت…بلاش وحياة ابوك تهتدنى تانى…لان دنيا الاصلى مش بتتهدت يا فهد العزيزه…ولو انتم خمس رجاله اد الحيط فأنا بنت…اه بس بـ100 راجل….مافهوم استاذ فهد العزيزه.
كانت دنيا بتكلم فهد بثقه كبيره و قو*ن ادهش الكل من جرائتها بتحدث بهي الطريقه امام فهد العزيزه اما فهد عجبو تلك الفتاه كثيرآ و عجبته قو*تها و شجاعتها… فقال فهد بتحدى = بقولك ايه يا حلوه…انتى مش اد فهد العزيزه يااا مجنونه هانم. دنيا بتحدى مثله = هه ولا انت اد دنيا الاصلى ياااا عنيد بيه. كان الكل متنح حرفيآ ففهد مقدرش رجال بشنبات انهم يتحدوه هكذا امال بقا لو كانت بنت هيا اللى بتتحدى فهد العزيزه بجلالد قدره…
فقال ماهر بزهول = يوجعه مربربه…بقا فهد العزيزه اللى عمره ما اتحداه راچل دلوقت بتتحداه حتة حر*مه. نظرت له دنيا بغيظ وقالت = الحر*مه دى ليها اسم على فكره…اسمى دنيا ايمن الاصلى. عز بتعجب = امممم انتى مش من البلد. دنيا ببرود = لا لسه جيه البلد الضهر انهارده. فهد بخبــ,,ـث = هربانه صوووح.