رواية عندما يعشـ,ـق الأسد القسم الثاني بقلم ندى على

البارت الثانى عشر للكاتبه /ندى على حبيب الدكتوره بصدمه :نغم انتى مش بنت نغم بصدمه :ازاى يا دكتوره مش بنت الدكتوره بخبث:دا اللى واضح معايا نغم بدموع واهيار:مستحيل اكيد فى غلط الدكتوره طلعت نورا:ها بنت بنوت ولا ايه يا دكتوره اسد بعصبيه:انا مش عاوز اسمع حد لو سمحتى يا دكتوره تعالى معايا واخدها معاه برا السرايا اسد :ها اخبارها ايه الدكتوره:بصراحه انا مش عرفه اقول ايه اسد غضب:قولى لو سمحتى نغم بنت ولا لاء دا اللى عاوز اسمعه اخلصى بسرعه

الدكتوره بخبث :مش بنت بس اسد سابها وطلع الجناح ………………….. عند ميرا ميرا بشر:اخيراً خططى نجحت خلاص اكيد هيطلقها وهخلص منها خالص وضحكت بشر ……………….. عند الدكتوره كانت ماشيه مروحه البيت ايجة عربيه وخطفتها انور:ها جبتوها مجهول:ايوا يا باشا معانا فى العربيه انور:تمام تمون عندى فى المخزن وقفل الفون احمد :اخيراً هعرف فى ايه فى قصر الدمنهورى …………………….. فى جناح اسد اسد دخل وقفل الباب وراه نغم بخوف :انت هتعمل ايه اسد وهو بيقلع قميصه

نغم بخوف:انت بتعمل ايه اسد ببرود وغضب:ايه اشمعنا انا يعنى حتى انا حلال لكن اللى بتمشى معاهم دول حرام انا بقى هوريكى ازاى الحياة السوده على اصولها واتجهم عليها مثل الأسد الذى يلتهم فريسته مع صريخ نغم وتواسلها ليه نغم بدموع:عمرى ما هسمحك يا اسد واعمى عليها لكن اسد لسه مكمل ………………. فى غرفه ميرا ميرا بغضب:الدكتوره الزفته دى مش بترد ليه صفيه دخلت فجأة :دكتوره ايه يا ميرا اللى انتى عوزاها عاد ميرا بتوتر:ها ولا حاجه متشغليش بالك انتى

صفيه :تفتكرى اسد هيطلق البت المصرويه دى ميرا بشر:اه طبعاً لازم يطلقها دى جابت العار لينا ……………… ليلى قعده فى الجنينه بتبكى ادهم من وراها ادهم:انتى بتعيطى ليه ليلى بتوتر:انا عادى ولت حاجه يا ولد عمى ادهم :ممكن اعد معاكى ليلى بخوف:لو اسد شافنا هيفكر غلط ادهم :انا ابن عمك ذى اسد وبخاف عليكى زيه بالظبط ليلى :اتفضل ادهم:انتى بتدرسى ايه ليلى :انا السنه دى فى تالته ثانوى ادهم :وليه متجوزتيس ليلى بتوتر:علشان انا مش عوزه اتجوز

ادهم :حتى لو كان انا ليلى بصتلها بصدمه:ازاى انت ادهم بصلها:عادى عاوز اتجوزك ليلى فتحه بوقها:انت بتتكلم جد يا ولد عمى ادهم بصلها وبتسم :مش عارف انتى عملتى فيا ايه بس بجد انا حبك تقبلى تتجوزينى ليلى بفرحه:تفتكر اسد وابويا هيوافجم ادهم بغرور:وهما هيلقوا احسن منى فين ليلى بكسوف:مش عرفه ادهم بخبث:اخد بوسه انا بقى ليلى برقت عنيها وطلعت تجرى على جوا ………………………. فى الصباح فى سرايا الدمنهورى فى جناح اسد اسد قام لقى نغم نيمه على صدره بصلها بشمقزاز

اسد بغضب :انتى قومى نغم بوجع:ااه ضهرى ورجلى وجعنى اسد بغضب شدها من على السرير وقعها على الأرض اسد بص على السرير بصدمه :……….

البارت الثالث عشر
للكاتبه /ندى على حبيب
اسد باص لسرير بصدمه :دم ازاى دا
نغم بوجع :اااااه اسد انا موجوعه
اسد بغضب:ازاى بنت امال ايه الكلام اللى الدكتوره قالته دا
نغم بوجع وعياط:ايه اللى هيحصل لو كنت سمعتنى
اسد بصص ليها بصدمه وشالها وولف الملاية عليها وقاعدها على السرير
نغم بوجع:ابعد عنى متلمسنيش
اسد بغضب:لسانكككك
نغم بوجع و عياط:ااااه
اسد :افهم ايه اللى وجعك بالظبظ
نغم بعياط:مفيش حاجه
اسد مسك وشها بحنان :قولى يا نغم ايه وجعك
نغم بعياط:رجلى وضهرى
اسد :طيب خدى دش وتعالى وكمل بخبث:ولا

اسعدك
نغم بعياط:اطلع برا لو سمحت وطلع برا
اسد بغضب:ازاى دا حصل مش عارف بس الدكتوره اكيد متفقه مع حد وانا زى الغبى شكيت فيها بس كل حاجه كانت تدل انها مش بنت خلاص عقلى هيوقف مش عارف افكر
اسد فونه رن :الو يا زفت عايز ايه
ادهم:انت فين يا عم مش ناوى تنزل ولا ايه عجبك الجواز
اسد بعصبيه:ادهم مش فايف انطق اخلص
ادهم:انزل يلا الفطار اتحط
اسد :طيب نازل وقفل فى وشه
نغم طلعت من الحمام وكانت لبسه البرنص وبتتمسك فى الحيطه
نغم بخضه:انت لسه هنا ليه
اسد راح

جنبها وسندها :هروح فين يعنى مش فاهم بس تصدقى البرنص حلو عليكى وبيقرب عليها
نغم بكسوف وتوتر:انا انا
اسد بخبث:انتى ايه ها
نغم بتوتر:تعبانه ومس قدره اقف
اسد قبلها من شفتيها بحب وبعد عنها
اسد بنهجان:نغم امشى دلوقتى من قدامى فوراً
نغم مشيت وهى بتتسند واسد دخل الحمام اخد شور
……………………
على السفره
ادهم بيبص لليلى وبيغمز ليها وليلى فى كمة كسوفها
شاكر لاحظ:ولا جولى يا ادهم انتو مش هتروحو الشركه ولا ايه يا ولدى
ادهم :لاء طبعاً ريحين يا جدى النهارده
زينب:يلا ربنا يرزجكم يا ولدى
ليلى

:امين
اسد هو نازل من على السلم
نغم بتتوجع
اسد جنب ودنها:نغم اتعدلى كدا واحنا نزلين مش عوزين حد يلاحظ
نغم على وشك البكاء:مش عرفه انت مصدق نفسك ازاى انت فاهم
اسد بغضب:مش عاوز اسمع صوتك وبعدين ايه دى انتى مراتى ودا حقى يعنى عادى يا مدام ولا ايه بس تصدقى عجبانى
نغم سابته ونزلت بكسوف واضح
نورا بشر:انتى ازاى تقدى معانا على نفس السفره كدا انتى جبتلنا العار يا قللة التربيه
شاكر بصرامه:نورا مش عاوز ولا كلمه نغم يا بتى انا عارف انك غلطي بس انا مكنتش اتوقع منك انتى كده

نغم ووجها فى الأرض والدموع مليه وشها
اسد راح مصفق على ايده بقوه
اسد:برافو على العرض الحلو دا على مراتى محدش لسه عاوز يقول حاجه
ميرا بغيظ:اسد انت سمحتها ازاى
اسد بغضب:مش لما تغلط الأول علشان اسمحها نغم بنت اه بس قبل امبارح كانت بنت بس خلاص نغم بقت مراتى رسمى بقت نغم اسد الدمنهورى قولا وشكلاً
نورا بغيظ:واحنا ايه اللى يخلينا نتأكد انك بتقول الحقيقه
اسد :انا عمرى ما كذبت وملكيش حق عليا انى ابررلك بس برضو عادى وطلع منديل من جيبه فى الدم اللى كان على السرير
اسد بغضب من الموقف:حاجه تانيه

يا مرات عمى اكيد كدا مفيش كلام على مراتى مش كويس ولا انا غلطان ولو سمعت حد بيجيب سرتها مهما كان مين مش هسمح بكدا ابداً تمام
الكل راسه بقت فى الأرض
نغم راحت عند الجد
نغم بعياط :جدى انت لاء مكنش قصدك اكيد انا مسمحاك بس انا عمرى مغلط فى حياتى كلها بس ديما بتظلم معنديش اهل ولا حد غيركم وبصت لأسد انتو غيرتو حياتى كلها
شاكر حضن نغم
شاكر :اسف والله يا بتى انى شكيت فيكى
اسد بضيق:انت هتفضل تحضنها كتير كدا ولا ايه
نغم بضحك بصوت عالى
اسد بغضب:نغم مالك

فى ايه يلا كلوا على الفطار
على السفره نغم مسكه بطنها اسد لاحظ
اسد من تحت السفره حط ايده على بطن نغم وبصلها بحب
شاكر :عوزين نروح الأرض النهارده نشوفها يا اسد ايه رأيك انت وادهم
اسد:خلاص عادى انا فاضى شوف ادهم
ادهم :وانا فاضى حتى نغير جو
نغم حطت ايدها على ايد اسد
اسد بصلها وراح جنب ودنها :لسه موجوعه
نغم :لاء بس عوزه اقوم
اسد شال ايده وقرصها فى رجلها
نغم :احم احم واسد بيكتم فى ضحكته
ليلى :مالك يا نغم تاخدى ميه
نغم بتوتر:لاء انا كويسه

وبصت لأسد
اسد :مالك يا روحى انتى كويسه
بعد الفطار
نغم اتجهت الى المطبخ مع البنات
واسد مع جده وادهم راحو يشوفو الأراضى
:………….