الحلقة الاولى فى مساء امسيه ممطره هبت على سماء الاسكندريه
كان الطبيب الجراح الشاب عائدا من المشفى بعد يوم عمل شاق طويل فى تخصصه المهنى الدقيق جراحه المخ والاعصــ,,ـاب
وقد جاوزت الساعه منتصف الليل بكثير وقاربت على الرابعه فجرا وقد اشتد المطر يفكر حازم يا لها من عاصفه شديده بالفعل
مساحات السياره بالكاد تزيح زخات المطر الدافقه
سرح حازم قليلا فى احداث اليوم من جراحات متعاقبه شديده الصعوبه والتعقييد ااه ياله من يوم طويل وفجأه يظهر خيالا مندفعا تجاه السياره يحاول حازم تفاديه ولكنه لا ينجح ويرتطم بذلك الجسد الواهى ليطرحه ارضا
ينزل حازم من السياره مسرعا ليجد امرأه فى العقد الثانى من عمرها غارقه فى دمائها شبه غائبه عن الوعى تقف احدى السيارات ينزل راكبها بسرعه لاغاثه الضحيه
ومساعده ذلك الشاب ويجتمع قليلا من الماره تمتمت الفتاه بصوت ضعيف للغايه: انا اللى غلطانه حازم وقد اعتراه الخ/وف الشديد: براحه حاولى م\اتتكلميش تغيب الوعى الفتاه عن الوعى لتسبح فى عالم ضبابى يحملها حازم بسرعه مطمئنا الماره بانه طبيب ويهرع بها الى المشفى الذى يعمل به يفاجىء زملائه الاطباء بعودته من جديد ولكن تلك المره عائدا يحمل على ذراعيه جسدا لامرأه مضرحه بالد/ماء
يساعده احد الفنيين فى حملها على سرير متحرك ويهرع بها لغرفه الطوارئ حازم: بسرعه يا جمـ,,ــــاعه انا حاسس ان نبضها بيروح حازم يفكر ما مصـ,,ـدر كل تلك الد/ماء تحضر الطبيبه المسئوله عن الفتره المسائيه د.جيهان: خير يا دكتور حازم: دكتوره جيهان كويس انك جيتى النزيف مستمر وصعب السيطره عليه ونبضها بيقل جيهان تكشف سريعا على الفتاه : اظن النزيف مصـ,,ـدره الرحم حازم:فعلا يا دكتوره ينادى حازم على الممرضه لتخبر مسئولين غرف العمليات بسرعه تجهيز غرفه فى الحال
جيهان: انا هدخل خليك انت يا دكتور حازم: اساعدك طيب جيهان: يا دكتور ارجوك ارتاح ثانيا العمليه دى من اختصاصى انا هنا دكتوره النسا يذرع حازم طرقه العمليات ايابا وذهابا ثم يقرر الذهاب الى مكتبه بالمستشفى فلا طائل من انتظاره وايا كانت النتائج فالقلق لن يحلها خرجت دكتوره جيهان من غرفه العمليات بعد نجاحها فى السيطره على النزيف واطمأنت على مريضتها التى استقرت حالتها وتوجهت الى مكتب دكتور حازم طرقت الباب ودخلت حازم:خير يا دكتوره طمنينى
جيهان: خير يا دكتور اتطمن انت بتشكك فى قدراتى الجراحيه ولا ايه؟ حازم: ابد ابدا يا دكتوره بالعكس انا متشكر جدا ليكى جيهان: مين دى يا دكتور الممرضات دوروا فى لبسها عن اى حاجه عن بطاقه عن موبايل حتى مالقوش حازم: معقول ولا حاجه خالص؟ جيهان: ابدا مافيش فى جيبها غير خمسين جنيه مجمده ومفتاح صغير حازم: انا كنت سايق العربيه فجأه ظهرت من العدم ومقدرتش انى اتلافيها جيهان: عامة هيا قدامها ساعه زمن وتفوق وساعتها هنعرف وممكن تكون واحده من اياهم م\اتشغلش بالك
قامت جيهان من مجلسها وسالها الدكتور حازم : طيب النزيف كان مصـ,,ـدره ايه جيهان: كانت حامل !!!! حازم: كانت؟؟؟؟؟ جيهان: الحمل يبدو انه كان فى الشهر الاول وصدمه زى دى اجهضته طبعا ماهو عشان كده بقولك تلاقيها واحده من اياهم حازم يهز رأسه بامتعاض لاويا شفتيه: ماشى يا دكتوره اتفضلى انتى مش هأخرك اكتر من كده وم\اتتعبيش روحك انا هبقى اعدى عليها كمان ساعه كده جيهان: معقول يا دكتور المفروض تروح ترتاح حازم: م\اتشغليش بالك انا كنت ماشى تعبان جدا ومستعجل على النوم بأى شكل لكن من اللى حصل الليله دى خلانى افوق
الحلقة التانية يتوجه حازم بعد ساعه لغرفه مريضته التى جاء بها من الظ/لم\ات وهو يفكر: طلعتلى منين وازاى ماشوفتهاش يطرق الباب طرقا خفيفا ثم يدلف الى الغرفه ليجدها مازالت نائمه وقد ترك الحا/دث على وجهها امث\يرا وخدوشا بسيطه لم تنجح فى تعكير صفو جمالها الظاهر للعيان يتأملها حازم بدقه فوجهها طفولى برىء يدها صغيره نظيفه اظافرها مقلمه بعنايه غير مطليه وجهها شاحب قليلا فجأه فتحت عينيها الرماديتين وحركت رأسها قليلا انتبه حازم فى الحال وسألها: انتى كويسه؟ حمد لله على السلامه
ردت الفتاه: الله يسلمك حازم: ايه اللى خلاكى ترمى نفسك تحت العربيه كده؟ كنتى عاوزه تنتـ,ـحرى؟ الفتاه: لاء انا بس كنت ماشيه ومش عارفه انا رايحه فين وبجد اتفاجئت بالعربيه وكنت متخيله انى هوقفها حازم: معقول توقفيه؟ انتى اسمك ايه؟ الفتاه:سيرين حازم: سيرين؟ اسم غريب سيرين بمراره: الدنيا كلها غريبه تقاطعه دكتوره جيهان حيت تدخل الغرفه على غفله جيهان: معقول يا دكتور لسه ماروحتش؟ حازم: حبيت اطمن عليها جيهان: هاه عامله ايه دلوقتى حاسه بو/جع؟
سيرين: ااه شويه بس بسيط فى جنبى اكتر حاجه جيهان: اسمك ايه بأه؟ سيرين: اسمى سيرين جيهان: احنا عايزين اسمك الثلاثى ومكان سكنك كمان حد من اهلك عشان نتصل بيهم سيرين: انا ماليش حد واللى انتو عاوزينه اى فلوس انا تحت امركم حازم: اظن مش وقته يا دكتوره اما ترتاح شويه كمان هيا لسه فى حاله صدمه اما تهدى تبقى تدينا التفاصيل دى جيهان تنظر الى الفتاه الصامته: انتى عارفه انك كنتى حامل سيرين تطرق رأسها وتجيب بمراره: عارفه
جيهان: طيب على الاقل نعرف ابوه مين نبلغه سيرين وقد عقدت حاجبيها بشده واتبعت بقسوه : مالوش اب تنظر سيرين للطبيبه متحديه اياها ان تجرؤ على فتح فمها مره اخرى ثم تابعت: من فضلكم سيبونى دلوقتى انا عايزه ارتاح حازم يشعر بالضيق فهو يكره ذاك الصنف من النساءذلك الصنف اللعوب ويغادر دون ان ينبت كلمه اما دكتوره جيهان: طيب ان هسيبك ترتاحى وعامه انا عملتلك تنضيف للرحم بس انتى محتاجه تغذيه وشويه فيتامينات بكره ان شاء الله هتاخديهم
خرجت من الغرفه وهى تفكر ياترى حازم ليه علاقه بالبنت دى ومخبى؟ يغادر حازم المستشفى وقد توقف المطر عن الهطول واشرقت الشمس بشعاع دافىء يقاوم الغيوم المتلاحمه
عاد الى منزله ليجد والدته نجوى فى انتظاره نجوى: انت جيت يا حازم اتأخرت كده ليه يابنى حازم: ازيك يا امى؟ ايه اللى مصحيكى انا مش قولتلك انى هتأخر نجوى: يابنى صحيت اصلى الفجر مالقيتكش جيت قعدت اسبح واذكر الله عبال م\اتيجى حازم: انا الحمد جيت بالسلامه ادخلى انتى عشان تنامى يا امى
نجوى: طيب احضرلك حاجه تاكلها حازم: لاء م\اتعمليش حاجه يا امى انا هدخل انام مش عاوزه حاجه منى نجوى: عاوزه سلامتك يا ضنايا حازم: ازى نهى صحيح؟ نجوى: اختك دى مغلبانى اتخانقت امبارح مع خطيبها على حاجه تافهه وكانت عايزه تقل/ع الدبله ربنا يهديهم حازم: كل مره تقول هسيبه ومابتقدرش سيبك انتى منها ده لعب عيال نجوى: ربنا يهديهم ويفرحنى بيك يا حبيبى نفسى اشوفك مع عروستك فى الكوشه قبل ما ام*وت حازم:بعد الشر عليكى يا ست الكل ان شاء الله تفرحى بيا وبنهى وولدانا كمان يتنططوا على حجرك
نجوى: يسمع منك ربنا ادخل انت يا بنى عشان ترتاح رواية لست آثمة. بقلم الكاتبة / يسرا. الحلقة التالتة فى غرفتها بالمستشفى تحاول سيرين الاعتدال فى جلستها شاعره بالالم الشديد فى انحاء جسدها النحيل
رافضه البكاء وتحاول بكل عزمها ان تقوم من سريرها وتتحرك قليلا
فى تلك الاثناء تدخل الممرضه سهير امرأه فى منتصف العقد الرابع من عمرها سهير: استنى يا حبيبتى استنى انا اقومك سيرين: لا ما فيش داعى انا عايزه ااقوم لوحدى سهير: يا حبيبه قلبى العند فى كل حاجه الا المرض
تلحظ سيرين نبرتها الحانيه الدافئه فقد مر زمن ليس بالقصير منذ ان تعامل معها احدهم بحنان
سيرين: شكرا سهير: العفو ده واجبى ها ارتحتى كده سيرين: ااه متشكره اوى احسن من الاول بكتير تلحظ سيرين عيون الممرضه التى تراقبها باهتمام كأنما تريد ان تقول شيئا ولكنها تجاهد نفسها
سيرين: خير فى حاجه ؟ حضرتك عايزه تقولى حاجه؟ سهير: انتى شكلك صغير اووى فين اهلك ؟ سيرين: ماليش اهل سهير: معقول؟ مالكيش اب ام اخ اخت؟
سيرين وقد بدأت ان تضيق ذرعا بذلك الاستجواب: لاء ماعنديش م\اتو والدى ووالدتى م\اتو وماعنديش اخوات ارتحتى؟ سهير: انا اسفه يا حبيبتى لا حول ولا قوه الا بالله انا ماكنتش ااقصد ادايقك انا هسيبك ترتاحى وهبقى ارجع اتطمن عليكى ولو عوزتى حاجه اض/ربى الجرس
سيرين: ماشى شكرا فى منزل حازم
تستيقظ اخته نهى وتغسل وجهها وتتصل على خطيبها لتجد هاتفهه مغلقا
نهى: شايفه يا ماما اديكى بتقوليلى اخلينى انا اللى عاقله واكلمه اهو البيه قافل موبايله ولا على باله
الام(نجوى): طيب قولى صباح الخير قبلا نهى: انا اسفه يا ماما صباح الخير يا احلى ام فى الدنيا بس انتى عاجبك كده نجوى: ااه انا اللى جبته لنفسى انا ايه اللى خلانى اوافق على دى جوازه لاء وهتجوزو كمان سنتين افضل انا فى الصداع والمشاكل دى سنتين كمان ياربى نهى: يووه يا ماما كل شويه سنتين سنتين مش حازم اللى صمم انه لازم اخلص دراستى الاول نجوى: اخوكى الكبير بتاعنا ومعاه حق فى كل كلمه ويمكن كمان سنتين تعقلى شويه
نهى: اعقل يعنى انا مجنونه يستيقظ حازم اثناء حديثهم ويذهب ليغتسل سريعا ثم يتوجه بالحديث الى اخته الصغرى حازم: صباح الخير يا نونا نهى: صباح الخير يا حازومه ازيك اتاخرت ليه امبارح كده حازم: انا الحمد لله مش هتصدقى اللى حصلى نجوى: خير يابنى انا مرضتش اسألك الفجر شكللك كان تعبان اووى حازم: ربنا سترها معايا والله امبارح وانا راجع فجأه لقيت واحده طلعتلى منين ماعرفش حاولت اتفادها ماعرفتش فخبطتها نجوى: يالهوى ؟ وحصلها ايه يابنى
حازم: م\اتقلقيش يا امى هيا كويسه بس دمى انا اللى اتصفى نهى: الحمد لله يا حازم والبوليس جه بأه والافلام دى؟ حازم: لاء الحمد الله اخدتها على المستشفى وهيا قبل مايغمى عليها قالت للناس اللى كانوا حواليا انها هيا اللى غلطانه نجوى: الحمد لله يابنى ربنا يبعد عنك ولاد الحرام يارب حازم: كله بفضل دعاكى ياست الحبايب نهى: وانا والله بدعيلك على طول يا حازم حازم مازحاً: طبعا مش انا اللى جايبلك حبيب القلب نهى : الله يا حازم بقى
حازم: طيب لما هوا كده لازمته ايه خناق كل شويه مش تعقلى بقى نهى: يا سلام انا اللى اعقل حازم: حسن صاحبى من زمان وانا عارفه انتى اللى تجنى بلد نهى: انا؟ كده برضه؟ ايش حال انا اختك وهوا يا دوب صاحبك حازم: ههههه بقولك ايه انتى هتأخرينى انا لازم اروح المستشفى نجوى: معقول يابنى دا انت لسه راجع الفجر مالحقتش ترتاح حازم: معلش يا امى واهو عشان برضه اطمن على اللى اتخبطت دى نجوى: ربنا يديك الصحه يابنى ويقويك طيب استنى لما فطر
حازم: لاء انا هفطر فى المستشفى وكمان عشان الحق محامى المستشفى اقوله على اللى حصلى عشان لو فيه اجراءات قانونيه نجوى: طيب خد بالك من سكتك وسوق على مهلك وان شاء الله ربنا يجيب العواقب سليمه يابنى حازم: مع السلامه يا امى مع السلامه يا نونا وخدى بالك من ماما ومن مذاكرتك نهى: علم وينفذ يتجه حازم الى عمله وهو يفكر باحداث الامس القريب ويفكر فى سيرين يصل الى المستشفى ويتجه فورا الى غرفتها للاطمئنان عليها من جديد يطرق باب الغرفه
سيرين: ادخل حازم: صباح الخير سيرين : صباح النور حازم: هاه عامله ايه دلوقتى سيرين: الحمد لله احسن حازم: لسه فى الم صح؟ سيرين: شويه يرفع حازم الغطاء قليلا تنهره سيرين بشده: انت هتعمل ايه ؟؟؟؟؟!!!!! حازم يبتسم لها مطمئنا اياها: م\اتخفيش انا هكشف عليكى سيرين تشد الغطاء بقوه: متشكره انا مش عايزه حد يكشف عليا انا عايزه اخرج من هنا يغ/ضب حازم من اسلوبها الجاف وطريقتها المتعجرفه ليجيب فى برود: مافيش خروج ليكى قبل على الاقل 24 ساعه كمان فى اجراءات لازم تتخذ
سيرين: قصدك حساب المستشفى؟اللى انتو عاوزينه خدوه على داير مليم حازم بحده: انا مجبتش سيره الفلوس لكن م\اتنسيش انك جيتى بسبب حا/دثه والمفروض كان يتعمل محضر فى القسم سيرين: منغير محضر ولا حاجه حضرتك خبطتنى بعربيتك وانا مش عاوزه تعويض حازم: وانتى فاكره انى هديكى تعويض انتى اللى رميتى نفسك على العربيه عشان تخلصى من اللى فى بطنك ترفع سيرين راسها ويحمر وجهها غ/ضبا وتلمع عينها بشده: اخرس
انا ماسمحلكش واتفضل اخرج بره دلوقتى حالا قبل ما اندهلك مدير المستشفى
يهز حازم رأسه ويشعر بالدهشه الشديده من اسلوبها ويوليها ظهره ليخرج شاعرا بالغ/ضب منها ومن نفسه
فاولا واخيرا هيا مريضه وواجبه يحتم عليه التعامل معها برفق يتجه الى مكتبه ويدخل ليجلس عليه ساندا رأسه على كفيه واخذ يفكر
ياترى ايه حكايتها؟ ليه بتتعامل بالحده دى؟
دى مش شكل واحده زعلانه انها فقدت طفلها
ااه انا هشغل نفسى بيها ليها على رأى دكتوره جيهان تلاقيها واحده من اياهم
بس شكلها مع ذلك بنت ناس الحلقة الرابعة
فى تللك الاثناء ترفع سيرين سماعه الهاتف لتطلب صديقتها الحميمه منى فى منزلها
يرن الهاتف فى منزل منى تذهب امها سوسن للرد على الهاتف
سوسن: الو سيرين: الو ايوه ياطنط انا سيرين ممكن اكلم منى؟ سوسن بامتعاض: اهلا يابنتى ثانيه واحده اندهالك يامنى …يا منى تعالى كلمك سيرين منى: الو ايوه ازيك ياسيرين؟ سيرين: الحمد لله ازيك انتى يامنى منى: مال صوتك انتى تعبانه؟ سيرين: انا فى المستشفى منى بانزعاج : مستشفى!!!!!!! مستشفى ايه؟ سيرين: مستشفى دار الشفاء
منى: طيب انا جيالك حالا ربع ساعه واكون عندك سيرين: مستنياكى انا فى غرفه
203 منى: طيب سلام سوسن: خير يا بنتى مالها صاحبتك منى: فى المستشفى يا ماما سوسن: عندها ايه؟ منى:ماعرفش يا ماما انا هروحلها وابقى اطمنك من هناك سوسن: البنت دى من يوم ماعرفتيها وماورهاش غير تعب القلب اشمعنى انتى اللى بتتصل بيكى منى: يا ماما حرام عليكى سيرين بنت حلال مش كفايه انها يتيمه سوسن: هيا مش عايشه مع خالها منى: ايوه بس خالها منه لله ماعندهوش دين ولا رحمه لا هوه ولا مراته منهم لله واكيد رامينها ولا سألين عليها عايزين يخلصو منها عشان يورثوها
سوسن: طيب انتى هتغيبى؟ منى: لاء مش هغيب انا هطمن عليها وارجع على طوول بعد نصف ساعه تطرق منى غرفه سيرين وتدخل لتجد صديقتها الحميمه تجلس على سريرها تبكى فى صمت منى تح/ضن صديقتها قائله: سلامتك ياسيرين الف سلامه خير ايه اللى حصل سيرين: انا تعبانه اووى يا منى تعبانه نفسى ام*وت عشان ارتاح منى: استغفر الله العظيم م\اتقوليش كده حصل ايه الممرضه قالتلى ان عربيه خبطتك سيرين: ايوه عربيه دكتور هنا هوا اللى جابنى المستشفى
منى: انتى لازم تبلغى البوليس لازم تاخدى حقك هيا ارواح الناس رخيصه كده ايش حال دكتور سيرين: انا اللى غلطانه حرام انا اللى ماشوفتش العربيه وكنت بعدى الشارع مش شايفه قدامى منى: وكنتى رايحه فين؟ سيرين: اى حته المهم انى اسيب بيت خالى انا استحاله ارجع البيت ده تانى مهما حصل واوعى يتصلو بيكى يسألو عنى تقوليلهم اى حاجه ماشى منى: حاضر سيرين: انتى معاكى ال
بتاعتىATM منى: ايوه ياسيرين سيرين: طيب ياريت وانتى مروحه تعدى على الحسابات وتشوفى المبلغ اللى عاوزينه ايه ومن فضلك يامنى بكره بالكتير تدفعيه عايزه اخرج بأى شكل قبل ما خالى ومراته يلاقونى
منى: م\اتقلقيش يا حبيبتى فى ف وش المستشفى هنا ماكنه هعدى على الحسابات واعرف المبلغ كام واسحبه وادفعه النهارده كمان سيرين: ربنا يخليكى ليا انا خلاص ماعدليش حد فى الدنيا دى غيرك منى: ولا انا يا ريرى دا انتى اختى وحبيبتى الف سلامه عليكى يُطرق الباب لتدخل دكتوره جيهان وقد علت وجهها علام\ات الدهشه لدى رؤيتها رفيقه مريضتها جيهان: صباح الخير ازيك دلوقتى؟ سيرين: احسن الحمد لله منى: صباح الخير يادكتوره ياريت تطمنينى عليها جيهان: وحضرتك مين؟
منى باستغراب: انا اختها جيهان: غريبه لما سألناها الفجر قالتلنا ان ماليهاش اهل سيرين بحده: حضرتك بتدخلى فى اللى مالكيش فيه ليه يفرق ايه عندك اظن ان المهم حالتى الصحيه جيهان: اكيد طبعا حالتك الصحيه هيا الاهم اعذري تطفلى انا اسفه منى: م\اتخديش على خاطرك يادكتوره من فضلك سيرين عصبيه بس قلبها ابيض
سيرين وقد احرجت من حدتها المبالغ فيها
انا اسفه مقصدتش انى احتد على حضرتك بس اصلى مدايقه وعايزه اخرج بأى شكل جيهان: اوك عاوزه تخرجى النهارده براحتك انا شايفه ان حالتك مستقره انا هكتبلك على خروج بس اهم حاجه توعدينى انك تاخدى الادويه اللى هكتبهالك فى ميعاده.اتفقنا؟
منى: انا اوعدك يا دكتوره دفعت منى حساب المستشفى ارتدت سيرين ملابسها وخرجت من غرفتها مشت قليلا ثم توقفت فجأه منى:ايه مالك وقفتى ليه؟ سيرين: معاكى ورقه وقلم؟ منى: ااه معايا عايزاهم فى ايه؟ سيرين: هاتيهم بس اخذت سيرين الورقه والقلم لتخط الكلم\ات الاتيه بخط منمق ” السلام عليكم ورحمه الله وبركاته دكتور حازم
اود ان اشكر سيادتكم لما قدمتوه لى من رعايه انسانيه فى المقام الاول وعنايه طبيه فائقه
كما اود ان الفت انتباه سيادتكم انى غير راغبه بالمره فى توجيهه اى لوم او اى ادعاء قانونى لكم
اما فى حاله طلب سيادتكم اى تعويض مادى عن اى خسائر لحقت بسيارتكم او بشخصكم الكريم
يرجى مراسلتى على البريد الالكترونى ادناه ولكم فائق التقدير
تحياتى سيرين”