فهد الصعيد والهاربة المجنونة القسم ال3 بقلم ندى المزين
نظرت دنيا لعاصم بهدوء وقالت = مش فاكره اي حاجه عن طفولتى…من وانا عيلا صغيره عندها 9 سنين و انا ام لاختى يارا اللى كانت عندها 4 سنين ساعدها كانت حياتى انا و اختى يارا بزات بتلخبطه…كأننا فقطنه جزء كبير من حياتنا واحنا منعرفش عنه حاجه حتا مكناش فكرين حاجه عن طفولتنا و اخوتنا كانو اكبر مننا بكتير…بس اللى فهمته من اخواتى انى ساعت ما كان عندى 6 سنين اخد خبطه قو*يه على راسى وخلدنى افقط الذاكره وخلدنى انسى اول 6 سنين من حياتى كاطفله وكان فى ال6 سنين دوول…امى الله يرحمها…كانت اختى الكبيره دايمآ تقولى اد ايه كانت مامتنا كويسه
و طيبه و حنونه…ولكن للاسف ما*تت بحسرتها بسبب اللى اسمه والدتنا…هه رب الاسره هههههههههه 🥺😔. عاصم بحزن شديد ووجع = تعرفى ان الضحكه اللى ضحكتيها دى فى اخر الكلام يااامااا ضحكتها…وعارف معناها زيين قو*ى…وعارف اد ايه متكون مليانه بالمراره و الوجع و الحسره و الشوق لشئ…انتى عارفه انك عمرك ما هطليه فى يوم….لان اللى بيروح عند ربنا مبيرجعش تانى…صعب رچوعه من تانى واصل 😞.
دنيا بابتسامه مليانه بالأمل = بس تعرف يا استاذ عاصم…كتير ناس قالو بعد العسر يسر…وبعد الصبر جبر…اه انا لسه لحد دلوقتي متجبرش بخاطرى من اي حاجه فى الدنيا…غير حاجه واحده بس…انى قدرت اكمل تعليمى و اتخرجت من الجامعه اللى كنت بحلم اتخرج منها و زى كل الشباب و البنات هههههه ركنت طبعآ شهدى على الرف…واشتغلت جرسونه و غسالت صحون و فى بيودى سندر و فى مصانع للملابس و بياعه فى محلات التجميل و العاب الاطفال و الهدوم هههههههه اشتغلت فى حاجات كتير بعيده اوى اوى عن شهدى…بس تعرف…عمرى ما يأست او زعلت بالعكس كنت ديمآ بحمس و اشجع نفسى بان ربنا
مخبى ليا هديه كبيره اوى وفى يوم هيعطهالى…لانى متأكده انه راضى عنى…لانى عمرى ما عملت حاجه اغضب فيها ربنا منى…و متأكده ان ربنا زى ماهوا بيبعد الداء بيبعد الدواء…فخلى عندك امل كبير فى ربنا يا استاذ عاصم…وانسى اي حاجه ممكن توقفك عند الصفر…راح واحد…اتنين…تلاته…انشلا لو كنت وحيد ملكش حد فى دنيتك…بس خليك واثق ان ليك حاجه كبيره عند ربنا…ويمكن ربنا عطيك هديه كبيره و انت مش حاسس بيها. عاصم بابتسامه = تقصدى صفيه هيا هدية ربنا ليا.
دنيا برفع حاجب = كويس انك عارف…فياريت بقا تاخد بالك من هدية ربنا ليك…عشان لو دى كمان راحت منك…صدقنى هتعيش عمرك كلو حزين و حاسس بالذنب يا استاذ عاصم…لاننن ولا بلاش… عاصم بتنهيده = قولى يا دكتوره اللى انتى عوزاه من غير تردد. دنيا بهدوء = لا انا معدش عندى كلام يتقال بس عندى سؤال…وبرحتك يعنى لو عاوز ترد عليه ولا لأ. عاصم = سؤال ايه؟؟؟ دنيا بتنهيده عميقه = بتكون مرتاح فى الكلام و القعده فى وجودك مع صفيه ولاااا نجلاء؟
عاصم بسخريه = امممم ده انتى عارفه كمان بموضوع نچلاء. دنيا برفع حاجب = ايوا…فين بقا رد السؤال. عاصم بلا اي تفكير قال = صفيه. دنيا بابتسامه = مين بيهتم بيك اكتر؟ عاصم = صفيه. دنيا = مين عارف وواثق انها بتحبك اكتر من رحهها؟ عاصم = صفيه. دنيا بخبــ,,ـث = بتحب صفيه 😏؟ عاصم بلا تفكير قال = ايوا بحبها ❤. وفتح عاصم اعينه بصدمه من نفسه و نظر لدنيا اللى ضحكت بشده وهوا مصدوم من جوابه…
فقالت دنيا بابتسامه = تصبح على خير يا ابن عم چوزى 😂. وسبتو دنيا و قامت و لسه هتمشى راح قال عاصم بسرعه = شكرآ. ابتسمت دنيا ولفت وجهها له وقالت = احم مافيش مابين الاخوات شكر يا كوتش ههههه ده لو تسمح تكون زى اخويا الكبير. عاصم بابتسامه = ماشى ياااا اختى…تصبحى على خير. دنيا بلطف = وانت من اهل الخير.
وتركته دنيا و ذهبت بابتسامه فتنهد عاصم براحه تملأ قلبه فكليمات دنيا له ريحتو كثيرآ واخذ نفس عميق وهوا بيفكر فى كلام دنيا وفى اعترافه بحب صفحه اللى خرج منه لا ارادين كدا لواحده فدخل خفهد للغرفه و اعينه حمراء بشده من شدد غرته و غضبه… اما عند دنيا… فكانت دنيا ماشيه فى اتجاه غرفت نومها هيا و فهد لترا سحر تقترب منها بنظرات خبيثه ووقفت امام دنيا مباشردآ فنظرت دنيا لها برفع حاجب وهيا تنتظر الذى رح تقوله بلامبلاه…
فقالت سحر بشر = شيفاكى يعنى يا بنت البندر اخده راحتك بزياده فى بيت بنتى…لع و ايه و چيبلنا كمان اختك بكل بچاحه عاد…ايه ناويه تكوشى على حق بنتى ولا ايه اياك يا خطافت الرچاله. كانت فوزيه ذاهبه للمطبخ فاستمعت لحديث سحر بغيظ وكانت هتدخل بغضب من تلك الست ولكن فجأه وقفت بدهشى…
عندما قالت دنيا ببرود = خلصتى خلاص كلامك ده…تمام…بصى بقا يا طنط…انا لا جيه اكش ولا اخطف حد من حد…فهد جوزى زى ماهو جوز بنتك…وعلى فكره ده مش بيت ده صرايه…ومش بتاعت بنتك ولا بتاعى…ده ملك اونكل عزام…هوا كبير الصرايه و كبير البلد و بعده ان شاء الله رجلته و سند العيله و اللى هما اولاد العزيزه الخامسه وبعدهم ان شاء الله ولادهم…اللى عوزه اوصل بيه من كلامى ده ان لا انا ولا اختى عوزين حاجه…غير الحمايه و المتوا حاليآ…وانا مش عاوزه اي حاجه من بنتك ده بالعكس المفرود انا اللى اغير من بنتك…هناء الزوجه الاوله و تبقا بنت اخو اونكل
عزام و عاشت هنا كل حياتها…اما انا لسه جديده هنا و اكيد حب و معزت الكل هيكون لهناء اكتر لانها بنت العيله هنا و انا الغريبه…فياريت يا طنط تطمنى بنتك لان انا لا هاخد حد من حد ولا انا جيه اكش حاجه من حد…جوزها ليها و المكان مكنها و العيله علتها و انا الغريبه و هفضل غريبه انا و اختى…و الخلفه دى نصيب و قسمه مش اكتر و ربنا وحدو عالم من اللى مخبيه لينا…تصبحى على خير.
وتركت دنيا سحر و مشت باختناق فنظرت سحر لدنيا بشره لتتفاجأ بفوزيه تقترب منها بغضب… وقالت = سحر…بقولهالك اهه…ابعتى شرك انتى و بنتك عن دنيا و اختها عاد…لان لو حولتو تأذو البنت الغلبانه دى هيا او اختها والله…والله العظيم هتلقونى انا قدمكم…وانتى عرفانى زين يا سحر…انتى فاهمه يا سحر. سحر بغيظ = فاهمه…فاهمه يا مرات الكبير. فوزيه بحده = زييين جوى 😡. وتركت فوزيه سحر و مشت بغضب شديد فقالت سحر بشر = ماااشى يا فوزيه…بكره نشوف مين اللى هيضحك فى الاخر…بكره اخليكى تبوسى رچلى لاعفى عنكم كليدكم ههه و مش هيحصل كمان 😈.
فى جناح فهد… دخلت دنيا للغرفه بتعب لتتفاجأ بفهد جالس على المقعد وهوا حاطت رجل فوق الاخره باعين حمراء وهوا ينظر لها بغضب جحيمى فبلعت دنيا رقها بالعافيه من منظره الجديد عليها و دخلت بتوتر و اغلقت الباب خلفها… فقال فهد بحده = كنتى فين 😠؟ دنيا ببرود = كنت مع يارا…وبعدين اتمشيت شويه فى الجنينه و شفت عاصم…وقعدنا نتكلم مع بعض شويه عن حياتنا. قام فهد ووقف اممها وقال بغضب و غيره = وانتم كنتو بتتحدده مع بعض فى ايه…وايه الحديد اللى ممكن يكون مابنكم عن حيتكم ان شاء الله ياست هانم 😡.
دنيا ببرود وغيظ شديد = اظن ان دى حاجه متخصكش يا فهد…واللى يخصك دلوقتي انى مكذبتش عليك…وعلى فكره كنت شيفاك و انت بتراقبنا…بس لا قومت ولا نهيت الكلام معاه لان انا عارفه وواثقه كويس اننا مكناش بنتكلم فى اي حاجه ممكن تسيء ليك او ليا لتكلمنى بالشكل ده. ابتسم فهد باعجاب بجرائتها وقال بخبــ,,ـث = تمام…واظن بردو انك لسه فاكره كلامك ليا.
وراح فهد بخبــ,,ـث شال الوشاح من حولين رقبته و رماه على الارض باهمال وراح فجأه حط ايده على خصر دنيا وقربها منه مره واحده فصدمت دنيا بخضه فى صدر فهد الصالب فرفعت دنيا اعينها لتلتقى باعين فهد بتوتر شديد و خجل… فقال فهد بصوته الساحر الذى يزوب به قلب تلك المجنونه = وعندك علم باللى هيحصل دلوقت مابنا يا دنيتى. توترت دنيا بشده و جسدها يرتجف بشده بسبب قرب فهد منها وهيا تشعر بوجهها زى حبت الطماطم من شدت خجلها…
فقالت بتلعثم = ص صح. ابتسم فهد بجذبيه وقترب من ودن دنيا وقال = خايفه صووح؟ دنيا بارتباك = أء احم لأ هـ هخاف من أأيه!! بعت فهد عن دنيا قليلآ وهوا مزال حاضنها وقال بحنان = لا خايفه يا دنيتى…بس انتى ناسيه يا دنيتى انى قولتلك قبل اكده ان عمرى ما هچبرك على حاچه انتى مش ريداها…وهسيب الحاچه دى ليكى انتى يا دنيا لو عوزاها او لع (نظرت له دنيا فكمل = يلا بجا روحى غيرى خلجاتك عشان ننام.
وتركها فهد بهدوء وجه يمشى ليبدل ملابسه راحت دنيا ندها له برقه = فهد أأستنى. نظر لها فهد وقال بابتسامه = نعم يا دنيا. اقتربت دنيا منه بكسوف و طبعت قبله رقيقه على خد فهد فنظر فهد لها بصدمه فنظرت له دنيا باعينها الزرقاء بخجل… وقالت = شكرآ انك فهمتنى و مجبرتنيش على حاجه…وشكرآ انك نقذت اختى من خليل…انت بجد انسان جميل و عظيم ونعمى الابن و الاخ و السند و ابن العم و الزوج وااا الحبيب واااا حقيقى…تستحق بجد لقبك…(كبير الصعيد)…يا كبرنا ❤.
كان فهد ينظر لاعين دنيا وهوا يأخذ انفاسه بالعافيه وهوا بيحاول يسيطر على مشعره بالعافيه فبلا وعى حاوض فهد وجه دنيا و التهم شفا*يفها بقو*ه فجأه بفشل انه يسيطر على مشعره وكانت دنيا مستسلمه له بكل ذره من كيانها لعاشقها و لقبلت عاشقه المجنونه لها حتا لو كان يريد اكثر من ذلك فكانت مستعده تملكله نفسها عشــ,,ـقآ فبعد وقت بعد فهد عن دنيا ليأخذون نفسهم بالعافيه… وقال وهوا بينهج = انا من رأيي تروحى تنامى بجا…لانى مش هقدر اسيطر على مشاعرى اكتر من اكده.
ابتسمت دنيا بخجل وقالت = ماشى يا كبير. وتركته دنيا و ذهبت للحمام بسرعه بعد ما جننته حرفيآ بحركتها البسيطه دى و دخلت للحمام لتبدل ملابسها بابتسامه خبيثه و خجل شديد وهيا تضع اديها على شفا*يفها بتوتر شديد… فهرش فهد فى شعره جامد. وقال بغيظ من نفسه = ايه اللى انا عملتو فى حالى ده بس ياربى…كان لازم اعمل فيها چندآ مان و مچبرهاش على حاچه…تك القرف يا شيخه فى چمالك و حلوتك دى يا باااي ههههههههههه انت اتچننت ولا ايه يا فهد بتحدد معوحالك زى المچانين اكده…چننتينى يا مچننتى 🤣.
وراح فهد بدل ملابسه و تمدت على الفراش و بعد دقايق خرجت دنيا من الحمام وهيا لابسه بچامه قطيفه بالون الاحمر و جسدها مرسوم بشكل انثوى رائع و هيا فرده شعرها الكرلى الطويل على كتفها بحريه فنظر فهد لها بانبهار وهوا يبلع ريقه بالعافيه فابتسمت دنيا بخجل و تمدتت جانبه على الفراش و راحت فرده دراع فهد لواحدها و نامت فى حضــ,,ـنه زى كل يوم فابتسم فهد بسعاده فهي اول مره تنام دنيا فى حضــ,,ـنه من نفسها من غير عند او مكبره…
فضمها فهد له جامد وقال بهمس = تصبحى على الچنه. دنيا بابتسامه رقيقه = وانت من اهلهم…( بعد وقت )…فهد انت نمت؟ فهد بضحك = ههههههه لا مستنى سؤالك اليومى يا دنيتى…هاا قولى!! دنيا بقلق = هتعمل ايه مع خليل لما يكتشف اللى حصل؟ حس فهد من نبرت صوت دنيا بالقلق فضمها له جامد بحمايه وقال = ميقدرش يعمل اي حاچه واصل يا قلبى…ولو اتچرء يعمل حاچه هيلقينى انا و الكل وقفين قصاده…خلاص اطمنتى. دنيا براحه من كلامه = ممممم شويه…يلا ننام.
فهد بابتسامه = ماشى…يلا نامى.
ونامو براحه تملأ قلبهم و هم مع بعض فقالت دنيا داخلها = خلاص يا دنيا معدش إلا كام يوم و هتتحرمى من حضــ,,ـن فهد الدافى ده اللى مليان بالحنان و الامان…وهيقصم مابينك انتى و العقربه اللى اسمها هناء انتى اسبوع و هيا اسبوع…بس السؤال؟؟…انتى بعد ما عشتى اسبوعيين فى حب و اهتمام و دفئ فى حضــ,,ـن فهد…هتقدرى تعودى نفسك انه يغيب عليكى بالسبوع…هاااااح يارب انا عمرى ما عصيدك فى حاجه…اذا كان فهد خير ليا فقربه منى و اذا كان شر ابعدو عنى…ومتخلنيش اتعلق بيه اكتر من كدا…لان بجد فهد هيكون اكبر خصاره ليا لو سبنى بعد ما اتعلقت بيه 😞.
…★ اختفا ظلام الليل و نام القمر و استيقظت الشمس بنورها الذهبى الصاتع الذى يملأ المكان كبدايد يوم جديد باحداث جديده ★… فى دار خليل التقهلاوى… قالت الام باستغراب = مالك يابنى…ليه غضبان اكده فى صباح صبحيتك يا ولدى…وفين عروستنا عاد؟ خليل بتوجس = عروست ايه ياما…عروست ايييه 😫. سهر برفع حاجب = چرا ايه يا راچلنا…هيا العروسه كلت عقلك ولا ايه عاد…ولااا تكنشى الحلوه مش بنت بنوت و انتى مخبى علينا يا عمده ههه.
خليل بغضب = اخرصى خالص يا سهر وسبينى فى حالى دلوقت…بدل ما ارمى عليكى يمين الطلاق تلاته…انتى سامعه. سهر بغيظ = سامعه يا كبرنا…سامعه.