فهد الصعيد والهاربة المجنونة القسم ال3 بقلم ندى المزين

سهام بتعجب = الله ما تقول فيه ايه يا خليل…ليه الغضب ده كلو عاد. كان الكل ينظر لخليل باستغراب ففجأه جت هنيه وقالت = اهلين وسهلين يا چماعه. نظر الكل لهنيه بصدمه و خضه فقالت ريهام = انتى مين؟ هنيه = انا هنيه مرات العمده يا ضرتشى. الكل بصدمه = ايييييه 😳😲. سهر بدهشى = ازاى الحديد ده عاد يا خليل؟ الام = ما تفهمنا يابنى…مين دى؟؟؟…وفين عروستك عاد؟؟؟ خليل بغيظ شديد = معرفش…بعد ما كتبنا الكتاب و طلعت الاوضه برفع الطرحه…القيلك دى هيا اللى لابسه فستان الفرح…وعشان الفضيحه دخلت عليها…لع و الانيل انها طلعت مدام كمان و ارمله.

الام بصدمه = يا وجعه مربربه يولدى…ازاى الحديد ده يحصل اكده…وازاى العروسه اتغيرت اكده…عوزه افهمها دى عاد. سهام بسخريه = ماهي واضحه يا حماتى…بنت البندر هربت. خليل بعصبيه = كيف ده يحصل و الحرص مترشق فى كل حتا…لالالا اكيد فيه حاچه تانيه…مستحيل تعرف تهرب وسط الحرص ده كلو. سهر بتذكر = هيا يمكن مهربتش…بس اكيد اتبدلت. خليل برفع حاجب = يعنى ايه الحديد ده يا سهر…فهمينى؟

سهر = انبارح ساعت اللمه…جت مرات فهد العزيزه التانيه و اخدت العروسه و مشت و معاها مرتات اولاد العزيزه…وبعد ساعه رچعو من تانى و كان معاهم بنت خامسه…وبتقول اختها…لكن محدش شافها وهيا داخله…چت منين بجااا منعرفشى. نظر خليل لهنيه بشر وراح شدها من شعرها وقال = قوليلى يا بنت ال****** دى الحقيقه….انطقى عاد بدل ما اشرب من د*مك. هنيه بتألم من شعرها = صوح…مرات فهد العزيزه بدلتنى انبارح بالعروسه…وفهد العزيزه اتفق مع المأذون و غيرو اسم العروسه بأسمى فى عقد الچواز.

خليل بغضب جحيمى = ولااا عال يا اولاد العزيزه…انا هفرچكم انا هعمل ايه عاد. وغادر خليل فى اتجاهو لصرايت العزيزه بغضب جمهورى… فى صرايت العزيزه… خرج ماهر من غرفته و مر من امام غرفت يارا ليستمع بالصدفه لحديث دنيا مع يارا و هم يبكون… = ازاى قدر الظالم ده يشوه جسم بنته بالشكل الفظيع ده…ياريت كانت ايده تنقطع قبل ما تتمد عليكى…منه لله…منه لله…حسبن الله ونعمى الوكيل فيه هوا و خليل. يارا بدموع حضــ,,ـنت دنيا وقالت = خلاص يا قلبى بقا…انا والله كويسه دلوقتي…بلاش بقا تقهرى نفسك يا روحى.

دنيا بحزن = هه طول عمرك بتقولى انك كويسه يا يارا…وبدارى عليا اد ايه انتى موجوعه و مقهوره…بطلى تدارى وجعك عليا يا يارا…لانك مش اختى وبس…لا انتى بنتى يابت…فبطلى الحركات الفكسانه ده لانى حفظاها كويس. يارا بتنهيده = هههههههه عارفه انى بنتك انتى يا دودو…بس بجد انا كويسه و زى القرده قصادك اهه…و ده نصبنا يا دودو من الدنيا لو ربنا كاتب لينا خير هيكون…ولو كاتب لينا شر هيكون بردو…نصيب و قسمه…وعلى ان تكرهو شيآ وهوا خيرآ لكم.

دنيا بحنان = عندك حق يا حببتى و بنتى انا. يارا بجوع = بقولك ايه ما نخلى نحنحة الاخوات دى بعدين…ويلا ننزل ناكل انا فيه كلا*ب سعرانه عماله تهوهو فى بطنى من صبحيت ربنا 🤣. دنيا بضحك = هههههههه خلاص خلاص يلا بينا ننزل. وقامت دنيا و يارا فذهب ماهر بسرعه ووقف امام غرفته وكأنه لسه خارج من الغرفه فخرجت دنيا و يارا و شافو ماهر جاي عليهم… فقالت دنيا بمرح = صباح الخير يا استاذ كسلان.

ماهر بضحك = صباح التو للناس اللى مش رايقه على الصبح. ونظر ليارا وقال برفع حاجب = ولا ايه يا دكتوره يارا؟ يارا بابتسامه = حاجه زى كدا. ماهر باهتمام = عامله ايه انهارده…نمتى مرتاحه عاد. يارا بمرح = ايوا الحمدلله…بس جعانه اوى…ياترا عندكم اكل فى هذا البيت ولا نويين على صيام انهارده ههههههههههه 🤣. ماهر بضحك = ههههههه لا عندنا اكل ياختى. جه فهد عليهم وقال = مالكو يا حلوين متجمعين اكده ليه. دنيا بابتسامه و مزاح = كنت عند يارا…وطلعنى لقينا ماهر فى وشنا زى ما انت شايف…وعمال يقولنا فى كلام غزل و كلام اخجل انى اقولو.

يارا برفع حاجب = لا والله. نظر فهد لماهر بغضب فقال ماهر بغيظ = اه يا چزمه…والله يا فهد ما قولت حاچه واصل يا ابن عمى…ما تقولى حاچه يابت منك ليها. ضحكت دنيا و يارا بشده على منظر ماهر فقالت دنيا بضحك = بهزر بهزر ههههههه ده عيل فقرى و ملوش فى الحاجات دى واصل يا كبير. فهد برفع حاجب = ما انا عارف…ماهو لو ليه مكنش فاتو لحد دلوقت مش متچوزش عاد. ماهر ببرود = ياعم انا ملييش فى الحديد ده عاد…انا ناقص واحد تيچى تچننى بيها اكتر ما انا مچنون.

يارا بتعجب = وهوا الحب جنون من وجهت نظرك. ماهر وهوا ينظر لاعينها مباشردآ = مش اكدا الحديد يا يارا…بس الحب عچيب بياخد الانسان لأبعد الحدود…ودى حاچه بتبقا صعبه على اي حد…لان مع الوقت الحب بيتحول لنقطت ضعف…وانا مش عاوز يكون ليا فى يوم نقطة ضعف يا دكتوره. نظر فهد و دنيا لبعض باستغراب كلام ماهر فقالت يارا باستغراي = بس قالولك مافيش حدود مابين حجتين يا استاذ ماهر ( الحب و الحرب ) حرفهم متشبها بس كل كلمه منهم بتوديك فى وادى ملوش اول من اخر…ولو من وجهة نظرك…ان الحب ضعف…وان الحب جنون…فنسيت اهم حاجه فى الحب يا استاذ.

ماهر برفع حاجب = وياترا هوا ايه يا دكتوره؟؟؟ يارا بابتسامه = الاستقرار…الحب جنون ماشى…الحب ضعف ماشى…الحب تضحيات ماشى…لكن كمان استقرار نفسى و جسدى…لما تكون عارف ان ليك حبيبه بتخاف عليك اكتر من حالك…لما تلاقى نفسك تلقائين لما تحزن او تزعل تجرى على حببتك بس…لما تكون عاوز تتكلم و تشكي همومك مافيش غير حببته تسمعك وبس…الحب استقرار لانك خلاص خصصت حياتك و استقريت انك تعشــ,,ـق البنت دى وبس يااا استاذ ماهر. كانت يارا تنظر لاعين ماهر مباشردآ و كذلك ماهر فابتسم كل من دنيا و فهد لبعض بحب يملأ اعينهم لبعض

وفجأه انتبه الاربعه لصوت زعيق فى الاسفل فنظر فهد و ماهر للبنات باستغراب وعندما فهد فصر من الصوت بأنه صوت مين بالتحديد تغيرد ملامحو 180 درجه و نزل فهد بغيظ للاسفل و خلفه ماهر عندما علم لمن الصوت هوا ايضآ فمسكت يارا فى ايد دنيا بخوف و نزلو معآ خلفهم ودنيا بتحاول تقو*ى يارا و تطمنها بشجاعه و ثقه ان فهد مش هيسبهم… فى الاسفل… عزام بغضب = وطى حسك ده يا خليل يا تقهلاوى احسلك بدل ما اوطهولك بنفسى.

سالم بحده = انت نسيت حالك ولا ايه يا خليل ازاى تعلى حسك اكده. عاصم بغضب = باين جوى انه نسا حاله و خلاص فكر نفسه بجا حاچه لييچى اكده لصرايت عزام العزيزه…لع و يعلى حسه كمان على كبير البلد. خليل بغضب = انتم اللى نسيتو حالكم يا اولاد العزيزه…بجا يصوح يا كبرنا ان ولدك و مرته يخطفو عرستى قبل كتب الكتاب و يحطولى وحده تانيه مكنها….واحده تقطع الخميره من البيت. فهد وهوا نازل من على الدرج = و يصوح يا عمدت قنا…انك تچبر بت قد عيالك على الچواز منك…اكده انت راچل يا مخبول انت.

خليل بعصبيه = والله دى حاچه متخصكش عاد…و هتلى عرستى دلوقت يا فهد يا عزيزه. ماهر بغضب = مافيش ليك عروسه اهنه يا خليل…و من الاحسن تخرچ من اهنه على رچلك بدل ما تخرچ على نقاله. خليل بعصبيه = مين سمحلكم بده يا اولاد العزيزه وبعـ(ثم قال بسخريه و حده = اهااا اكده فهمت كل حاچه…ده انتم مش خطفين عرستى بس لا و اختها المچنونه كمان.

عندما قال خليل كدا نظر الكل عند الدرج فكانت تقف دنيا بسبات و يارا ماسكه فى اديها بخوف يملأ اعين تلك المسكــ,,ـينه فغضب ماهر بشده عندما لقا الخوف يملأ اعين يارا وكان ينظر لخليل بغضب مكتوم فرق قلب چليله لحالة تلك المسكــ,,ـينه يارا و ذهبت لهم و حولت تطمنهم باعينها لتطمأن يارا شئ بشئ من نوبت خفها و دنيا تنظر لخليل بقو*ه و غضب شديد…

فقالت بغيظ و قو*ه وهيا بتجز على سننها = انت مفكر نفسك مين يا عرت الرجاله عشان تعمل كدا فى اختى…مكفكش اللى كنتو عوزين تعملوه فيا لا و من بجاحتكم…سبتونى و ادرته على اختى…انتم كدا بتسمو حالكم رجاله ولا حريم. خليل بغضب = والله انتى السبب فى كل اللى هيا فيه ده يا ست الدكتوره. دنيا بصدمه = انا اسبب 😳…وانا اسبب في ايه بالظبط يا محترم؟ فهد بضيق = خلاص يا دنيا…خد حالك يا خليل ومشى من اهنه بدل ما نخرچك منها على قبــ,,ـرك عاد.

خليل بغضب = مش ماشى قبل ما اخد حقى. يارا بغيظ = حقك برص و اتنين خرص يا شيخ…انا مش راحه معاك فى حتا…انت سامع. خليل بحده = لع مش سامع و هتيچى معايا يعنى هتيچى معايا…عقلى اختك يا دكتوره عشان متحصلش خالتك فى المستشفى…اللى مابين الحياة و المو*ت بسبب محولتها عاد تحمى اختك منينه فيها. نظرت له دنيا بصدمه وقالت = خالتو 😳 اه يا ابن ال****** يا حيو*ااااان 🤬. وتركت دنيا شقيقتها و كانت هتهجم على خليل بجنون و غضب فمسكها فهد بسرعه…

وقال = خلاص يا دنيا حقك مش هييجى اكده…انا هعرف زيين اخدلك حقك انت و اختك من الكـ*ـلب ده. فقال خليل = انا ميخصنيش كل الحديد الماسخ ده يا فهد انت و الدكتوره…هه مراتك التانيه…انا چاي اخت عرستى و ماشى من اهنه خالص. هناء بخبــ,,ـث = خلاص طلمه ده الحاچه اللى انت عوزها خدها و ريحنا من صوتك العالى ده على الصبح عاد. فهد بغضب جحيمى = هناااااء اكتمى خااالص. سحر بشر = ليه عاوزها تنكتم يا فهد…يعنى عچبك كل اللى بيحصل ده عشان بنت زى دى…خليه ياخدها و خلاص.

عزام بغضب = قسمآ بربى يا سحر ان ما اتكتمتى انتى و بنتك لحسابكم هيكون معايا عسير. نظر خليل للكل ببرود واقترب من يارا وهوا يتجاهل كل اللى وقفين وكان لسه هيمسك يد يارا ولكن فجأه وقف ماهر فاصل مابنهم وهوا ينظر لخليل بشر يملأ اعينه و كذلك خليل فمسك ماهر بغضب جحيمى يد خليل بقو*ه لدرجت ان خليل شعر بعضام ايده تتهشم تحت مسكت ايد ماهر… فقال ماهر وهوا بيجز على سنانه بشر = عيب عليك اوى لما تتچاهل كل الرچاله دى وتقرب اكده من واحده من اهل عيلت العزيزه.

خليل وهوا يتألم من ايده = وانت مالك عاد يا ماهر يا عزيزه…كانت تخصك لتحميها منى عاد. عزام بصرامه = مين قال انها متخصوش يا خليل يا تقهلاوى. نظر الكل لعزام بتعجب فقال خليل = تقصد ايه فى حديدك ده يا عزام يا عزيزه؟ عزام بمكر = اقصد ان الليلاتى كتب كتاب و دخلت ماهر على يارا اخت مرات ابنى يا خليل. الكل بصدمه =….يتبع 😳😳😳 نظر الكل لكلام عزام بصدمه واولهم ماهر و يارا فقال خليل بغضب جحيمى = ازاى الحديد ده عاد يا كبير البلد…بجا تخطفو عروستى و تچوزها لابن اختك اكده عادى 😡.

عزام بصرامه = ايوا يا خليل…واعمل حسابك الحديد لسه مابنا طويل جوى على قلت ادبك ده عاد…بس بعدين…اما دلوقت تخرچ من اهنه و تقول للبلد كليادها ان انهارده كتب كتاب و دخلت ماهر ابن اختى المرحومه على الدكتوره يارا…اظن حديدى مافهوم يا خليل؟ خليل بغضب = مافهوم يا كبير البلد…بس اللى چاى مش هيعچبكم واصل يا كبير البلد…انا هفرچكم يا اولاد العزيزه انا هعمل ايه؟ فهد بصرامه = اتحدد على ادك يا خليل…لانك عارفنا زيين…فخاف على حالك و امشى من اهنه…بدل ما نحطك فى راسنا و سعدها هيكون حالك العن من حال عيلت الهريدى يا خليل التقهلاوى.

نظرت سحر و هناء لفهد بغيظ و شر فنظر خليل لفهد بغيظ و تركهم و غادر ففعلآ هوا مش اد غضب عيلت العزيزه فذهبت دنيا ليارا بسرعه ولكن فجأه ذهبت هناء لدنيا بغضب و مسكت اديها… وقالت = ادمك ادم النحس على الدار يا عروسه…وبسببك انتى و اختك دى…كسبنا عداوه چديده مع خليل التقهلاوى…من تحت راصك يا خرابت البيوت. مسك فهد ايد هناء وبعدها عن دنيا بغضب وقال = هناء اذا متكتمتيش عاد و اخدى امك و طلعتى على اوضك دلوقت حالآ…ليمين تلاته لتكون طالق بالتلاته

نظرت هناء لفهد بغيظ و لدنيا بحقد و راحت اخذت امها بغيظ و طلعت على غرفتها بنظرات تمتلأ بالشر للكل… فقالت فوزيه = ايه اللى انت قولته ده يا عزام عاد للزفت خليل ده عاد. عاصم = انت عارف زيين يا عمى ان خليل هيروح ينشر الحديد ده فى البلد كليدها. عزام ببرود = ما انا فعلآ عاوز الخبريه دى ينتشر فى البلد كليدها يا ابن ابنى. ماهر بدهشى = ازاى يعنى يا عمى الحديد ده؟

عزام بصرامه = يعنى هتكتب كتابك على الدكتوره بليل فعلآ يا ماهر و الدخله كمان هتكون انهارده. ماهر و يارا بصدمه = ايييييه 😳😳. دنيا بصدمه = يعنى ايه الكلام ده يا عمى. عزام بهدوء = ده الصوح يا دنيا يا بنتى…ابوكى له چه اهنه و اخد اختك بالقانون و چوزها لخليل مش هيكون لينا اي صلت حق اننا نمنعه حتا. يارا بضيق = انا اسفه لمقطعت كلامك حضرتك…بس انا مش متجوزه من حد و همشى من هنا و انا هقدر احمى نفسى كويس من بابا و من خليل.

عاصم بهدوء = بس عمى معاه حق يا انسه يارا…ده الحل الوحيد لابعادك عن شر خليل. يارا بغيظ واصرار = وانا مش موفقه يعنى مش موافقه 😡. فى الامس…