فهد الصعيد والهاربة المجنونة القسم ال4 بقلم ندى المزين
احمد الهريدى بشر = اقصد ان دلوقت تحت اديا اخوك يا عزام العزيزه…اخوك حسين. انصدم عز و سالم و عزام من اللى احمد قاله وكمان چليله والبقيين اللى كانو بيسمعو الكلام بخوف فتجمعت الدموع فى عيون چليله لما قال احمد ان حسين تحت اديه فأزاى تحت اديه و حسين ميـ*ـت اصلآ… فقال عزام بغضب = انت بتقول ايه يا مخبول انت…اخوى حسين ميـ*ـت هوا و بناته من سنين عاد…شكلك اكده اتچنيت يا احمد يا هريدى.
احمد الهريدى = اتچنيت ههههههه…لا متچنتش يا عزام يا عزيزه…اخوك حسين ما*متش عاد و بقالو سنين فى غيبوبه و لسه صاحى منها من فتره قصيره…ودلوقتي حياة اخوك قصاد مرتى و بتى يا عزام يا عزيزه. نزلت چليله جرى فجأه وقالت بلهفه = حسين چوزى…حسين فين يا احمد يا هريدى. وكانت چليله بتجرى على احمد فقال عز بصدمه = تعالى يا مرت عمى ده اكيد بيخرف و الحديد ده مش حقيقى چليله بغضب = لع حسين عايش…لو مكنش عايش مكنش جه و اتحدد بكل الثقه دى عاد يا عز…فين چوزى يا ابن الكـ*ـلب يا حقير .
فجأه ضرــ,,ـبها احمد بالقلم فوقعت فوزيه على الارض على اثر ذلك القلم فاجا سالم يهجم على احمد بغضب فبسرعه ضرــ,,ـب فخر رصا*صه من مسد*سه فجت فى كتف سالم… فصرخت چنات بانهيار = سااااالم . وجرت چنات على سالم بانهيار وقعدت جنبه وهوا بينزف جامد و بيقاوم الاغماء بالعافيه… فقال عزام بغضب = بجا اكده يا احمد يا هريدى…انت اللى كتبتو لحالك يا عرت الرچاله
وابدتا ضرــ,,ـب النا*ر مابين الضرفين فى القصر و الستات و الخدم عمالين يصرخو فبسرعه شد عز سالم و جاب مرات عمه فى حته مدريه و معاهم چنات عشان ميتصبوش و زاد ضرــ,,ـب النا*ر مابين الاتنين وكان حرفيآ قصر عزام العزيده بيتكسر كل شئ داخه… ففجأه صرخت زهراء بوجع = عاااااا الحقينى ياما…عاااااا شكلى بولد ياما أااااه. فوزيه بصدمه = بتولدى ايه يابت…هيخدوكى ازاى على المستشفى و الحرب شغاله اكده تحت زهراء بوجع قعدت على الارض وقالت = مش قادره ياما بموووو*ت عاااااااااااا هموووو*ت يامااا بالله عليكى سعدينا عاد ياما عااااااااا
فضلت زهراء تصرخ بوجع وهيا و العرق مغرق وجهها و فوزيه مش عارفه تعمل ليها ايه فى وسط كل اللى بيحصل ده فملقتش حل غير انها تولدها هيا فرفعت ملابس بنتها و حولت تولدها و زهراء بتصرخ بألم ففضلت تعض فى قطعت قماش بوجع… فقالت فوزيه = اهدى…اهدى يا زهراء…انا هولدك…بس خدى نفس جامد يا قلبى وذكرى ربك. زهراء بصريخ = يااااارب…ياااارب. فضلت زهراء تصرخ بألم وضرــ,,ـب النا*ر لسه شغال تحت وكل مدا عزام العزيزه بيخسر من رجلته لان رجالت احمد الهريدى كانت اكتر من رجلتو…
فكانت چنات بتحاول تكتم د*م سالم بدموع و خوف عليه فقال سالم = بطلى دموع يا قلبى انا والله زين. چنات بدموع = زين ايه و د*مك بيتصفا قدامى اكده…لازم نروح للمستشفى بسرعه قبل ما يچرارك حاچه بعد الشر سالم = الچرح سطحى يا قلبى…انا لازم اقول كتفى بكتف عز…عز مش هيقدر عليهم لواحده. چليله بصدمه = وانت هتعمل ايه يا ولدى بچرحك ده عاد. سالم = والله سطحى يا مرت عمى…المهم انا هعد من 3 لواحد و هاخرج و انتم ورايا وفى ثانيه تطلعو للحريم فوق تتحامو فوق احسن لان اهنه مش امان عاد.
چنات برفض = بس… سالم بحده = مبسش يا چنات…اسمعى الحديد وبلاش جدال…الوقت ده مش وقت اي جدال من حد واصل…يلا 3 2 1…بسرعه ورايا وخرج سالم بسرعه و چنات و چليله وراه وفضل يضرــ,,ـب نا*ر على الجها التانيه وهما وراه وفضل واقف عند الدرج عندما اطمن انهم طلعو للدور الثانى و اصبحو فى امان فذهب بسرعه لعز… فقال عز = سالم انت زين؟ سالم بجديه = زين وفى ضهرك يا ابن عمتى.
ابتسم له عز بجديه وبقا كتفه فى كتف ابن عمه ضد احمد و اخواته ولكن لم احد يلاحظ احمد اللى استغل انشغال الكل فى ضرــ,,ـب النا*ر وبدأت ينسحب شئ بشئ لحد ما خرج بره القصر اما فى الاعلا طلعو چليله و چنات للغرفه اللى فيها فوزيه و زهراء وانصدمو من صوت صريخ زهراء فدخلو بسرعه ليتفجأو بفوزيه بتحاول تولد زهراء… فقالت چليله بصدمه = ووووووو…يتبع «« الاخير »» اما فى الاعلا طلعو چليله و چنات للغرفه اللى فيها فوزيه و زهراء وانصدمو من صوت صريخ زهراء فدخلو بسرعه ليتفجأو بفوزيه بتحاول تولد زهراء…
فقالت چليله بصدمه = ايه اللى بيحصل اهنه عاد…زهراء انتى زينه زهراء بوجع = مش قادره يا مرت عمى…حاسه ان روحى بتروح…عاااااا الحقووونييييي چليله بسرعه = فوزيه ابعدى انتى ونا هولدها…چنات روحى بسرعه هاتى ميا سخنه من الحنفيه چنات بارتباك = حاضر حاضر يا مرت عمى وجرت چنات بسرعه وهيا حامل وتكاد تتحرك و راحو جابت دلو مليان بالمياه الساخنه من الحنفيه و فوزيه مسكه ايد بنتها بخوف عليها و چليله بتحاول تولد زهراء اللى مش مبطلع صريخ من شدت الالم و ضرــ,,ـب النا*ر مزال شغال تحت…
.. فى الزمالك .. بتعب من متاعب الطريق من بورسعيد للزمالك فطلعت يارا لشقت اختها هاجر وخبطت على باب البيت بلهفه ليفتح ليها الباب شاب واول ما شاف يارا لوا شفايفه بضيق… وقال = ايه اللى جابك نظر له الشباب بتعجب فقالت يارا بغيظ = الله يكسفك…علطول كدا لسانك متبرى منك…ياعم هونا كنت اكله ورثك عمر بضيق = لا ياختى…اختك هيا اللى وكلاه و بطعتينى المصروف يوميين كأنى عيل صغير فهد برفع حاجب = هونتا عندك كام سنه
عمر ببرود = 25 سنه فهد بتعجب = وفيه راچل 25 سنه زييك اكده و قاعت عوطلى و ست هيا اللى بتصرف عليه عاد عمر بوقاحه = و انت مالك ياعم الشبح انت يارا بغيظ = ولا لم لسانك وقولى…هاجر فين؟؟؟ تنهد عمر بضيق و تركهم و دخل وهوا بينده على هاجر = هاااجر انتى يوليه هاااجر فجأه نزل عمر برأسه عندما حدفت هاجر على فردت شبشبها بغيظ منه… وقالت بزعيق = وليه فى عينك يالى فارسنى…روح تك نيله انت و اخواتك فى قلت ادبكم
عمر ببرود = ياختى روحى و انتى مش فالحه فى حاجه غير الزعيق…وشوفى اللى جيين ليكى دول خلعت هاجر فردت الشبشب التانيه و حدفتها على عمر وهيا بتقول = امشى يا كـ*ـلب البحر من هنا…مييييين؟؟؟…احم السلام عليكم…مين يارا…حب الحب جرت يارا على شقيقتها بحب و حضــ,,ـنو بعض فقالت = عشــ,,ـق العشــ,,ـق…وحشتيني يوليه اوى هاجر = وانتى كمان وحشتيني اوى يا يويو…ايدا مين دول؟ يارا بابتسامه = بصى دى فهد جوز دنيا و ده عاصم ابن عم فهد و ده ماهر جوزى يا هجوره
هاجر بلطف و ترحاب = اه اهلآ و سهلآ بحضرتكم…طب امال فين دنيا بقا؟ يارا بتعب = لا متقوليش انها مش عندك انتى كمان هاجر بصحك = ههههههههه هيا هربت تانى…ليه بقا المراتى ياختى حكمن البت دى حظها مايل و فقريه طول عمرها…حته انتى كمان فقريه طول عمرك ياختى يارا بشكر = شكرآ انك فكرتينا بحظنه المهبب يا هجوره هاجر بمرح = عيب عليكى ده واجبى يا يويو…يلا اقعدو زمنكم لسه مفطرتوش…وانتى تعالى معايا يا يويو لما نحضر الفطار سوا