مصطفى:صباح الخير ياابلة سلمى
سلمى:فين بابا
مصطفى:ده راح للتجار
سلمى:وانت قاعد هنا ليه فين المذاكرة مش كفاية انك اخدها منازل ……..عارف يا مصطفى لو مطلعتش الاول زى كل سنة هعمل فيك ايه هعلقك من رجليك فى الشارع ايه رايك
مصطفى:لا والله خلاص انا بذاكر كويس والله عشان اطلع الاول وادخل اعدادى
سلمى:طيب يلاادخل جوه ذاكر شوية ولوحد جه هبقى اندهلك يلا متتلكعش
انقضى وقت ليس بطويل وحضر رشدى الى المحل عابس الوجه ويبدوان الامور لم تجرى على ما يرام
سلمى:حمد لله على السلامة يابابا
رشدى:الله يسلمك يا حبيبتى
سلمى:كنت فين كل ده
قلقتنى عليك
القى بجسده المنهك على اقرب كرسى له :كنت بلف على التجار بحاول اخليهم ياجلوا صرف الشيكات اللى عليا
سلمى:ها وعملت ايه
رشدى:والله يا بنتى مش عارف كل واحد فيهم بيتحجج بكام حجة لاالظروف ومش عارف ايه …….يلا ربنا المعين …ها عملتى ايه مع الناس بتاعت الاقساط
سلمى:كلمت ناس كتير وبعت مصطفى لناس تانية وكلهم بيقولوا اخر الشهر اما نشوف
رشدى:ربنا يفرجها من عنده ……..انا طالع استريح شوية خلصى انتى واطلعى عشان نتغدى
سلمى:حاضر يا بابا وراك على طول اهوو
ظلت سلمى تعمل فى دفاتر والدها عسى ان تجد شئ يساعدهم فى تخفيف
الديون التى تراكمت فوق رشدى رن هاتفها فوجدت اسم صديقتها (دانية)
سمر:دودو ازيك فينك يا بنتى
دانية:فى الدنيا يااوختى انتى اللى فين بقالى اسبوع لاشفتك ولا سمعت حسك فينك يابنتى
سلمى:ابدا مشغولة والله فى المحل ماانتى عارفة
دانية:ربنا يكون فى عونك بس عايزنك الاسبوع ده ضرورى انتى عارفة الحلفة يوم الخميس الجاى
سلمى:هحاول يا دانية انتى عارفة ان بابا بقى رافض حكاية الفرقة دى
دانية:لالا معلش لحد الحفلة ماتخلص بس مين هيغنى ولا يدرب البنات
سلمى:ربنا يسهل اكلم معاه كده وربنا يهديه
صعدت سلمى الى منزلها وجدت درية تعد الغداء فذهبت لحجرة والدها
وجدته ينظر امامه شاردا ولم يشعر بدخولها عليه اقتربت منه وجلست بجواره:بابا…..بابا
رشدى:هااا ايه يا سلمى فى ايه
سلمى:مالك فى ايه سرحان فى ايه
رشدى:فى الدنيا يا بنتى ………هاا كنتى عايزة ايه
سلمى:بصراحة يا بابا دانية كانت عايزانى عشان الحفلة بتاعت الفرقة يوم الخميس وكانت عايزانى يعنى اروح وكده
رشدى:يا سلمى مش قلنا نقفل على موضوع الفرقة ده وكفاية انى سايبك تلعبى اللعبة بتاعت الرجالة اللى بتلعبيها دى اسمها ايه
ضحكت سلمى :اسمها الشيش يا بابا
رشدى:ايوه هى دى
سلمى:بس حضرتك عارف انى بحب اغنى اوى وكمان البنات اللى بدربهم على الايروبكس محتاجينى
رشدى:سلمى :انتى ادرى مصلحتك مدام مفيش راجل بيشوفك وانتى بتتحركى
سلمى:لا طبعا يا بابا بنات وبس وفى اوضة ومقفلولة كمان
رشدى:خلاص يا ستى ويلا بقى انا جعت وامك عملة حلة محشى ايه تهبل
سلمى:بالراحة يا حاج القولون وانا عارفة درية بتزود الشطة والضغط مش ناقص
رشدى:انتى بتفرسينى صح …..يلا يا بت من هنا هاكل يعنى هاكل
فى مكان مختلف واناس مختلفون وتحديدا فى احد مصانع تصنيع اللحوم الكبرى والمعروفة
يجلس شاب فى اواخر العشرينات يتابع عمله باهتمام قاطعه صوت القادم
يامساء الخيرات يا هاشم باشا
هذا الشاب هو هاشم امجد الشرقاوى شاب طموح تخرج من كلية الزراعة اسوة بشقيقه ومثله الاعلى (جاسر ) شقيقه الاكبر والذى يدير مجموعة شركات الشرقاوى فى القاهرة نيابة عن عمه فاروق الشرقاوى فجاسر هو اكبر احفاد عائلة الشرقاوى وهو الرجل الذى يمكن الاعتماد عليه فى كل شئ لذا جعله عمه رئيس مجلس الادارة فى حال غيابه
رفع هاشم راسه ليرى القادم:يا مساء الانوار يا فريد باشا
فريد:انت
بتعمل ايه كل ده لسه بتشتغل
هاشم:اعمل ايه اوامر عليا
فريد:اه طبعا رئيس العصابة
ضحك هاشم بشدة:كده هيسمعك
فريد:ايه ده هو انا بخاف ولا ايه ده انا راجل واعجبك اوى
فجاة احس بيد تمسك رقبته التف بحذر وجد خلفه (جاسر) رجل فى منتصف الثلاثينات طويل القامة وجسد رياضى ببشرة قمحية والشعر الاسود الذى يتخطى رقبته وعيون تشبه الصقر فى حدتها وقوتها مما جعله محط انظار الكثير من الفتيات وكل منهم تريده لها ولكنه دائما ما يرى انهم (بنات تافهة)
جاسر:هو مين رئيس العصابة ؟
فريد:مين رئيس العصابة معرفش ……..انت تعرف يا هاشم
ضحك هاشم:انت الادرى مش راجل ومش بتخاف
التف الى جاسر بخوف ثم ضحك وهو يربت على كتفه:ايه يا عم بهزر ايه يعنى
جاسر:اما انت مش اد كلامك بتقوله ليه
فريد:يعنى انا الحق عليا انى برفع من شانك اودام اخوك وفى المصنع
جاسر:وحد قالك انى محتاجك ترفع شانى اودام حد
فريد:اه طبعا احساسى وانا احساسى لايمكن يكدب ابدااااااااا ولا ايه يا هاشم
هاشم:انت هتقولى
رن هاتف جاسر فوجد حبيبته (جودى):ها يا حبيبتى ازيك
جودى:زعلانة منك مـ,ـوت كده مسمعش صوتك من امبارح
جاسر:غصب عنى ماانتى
عارفة الشغل وانا مفيش حاجة تمنعنى عنك ابدا ياحبيبتى
جودى:طيب لازم تصلح غلطتك